Nominal Forms
Infinitive dohigeheien
Past participle dohigehäit
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | geheien dohin |
| du | gehäis dohin |
| hien;si;hatt;et | gehäit dohin |
| mir | geheien dohin |
| dir | gehäit dohin |
| si | geheien dohin |
Preterite
Perfect
| ech | hu dohigehäit |
| du | hues dohigehäit |
| hien;si;hatt;et | huet dohigehäit |
| mir | hu dohigehäit |
| dir | hutt dohigehäit |
| si | hu dohigehäit |
Pluperfect
| ech | hat dohigehäit |
| du | has dohigehäit |
| hien;si;hatt;et | hat dohigehäit |
| mir | hate dohigehäit |
| dir | hat dohigehäit |
| si | hate dohigehäit |
Future I
| ech | wäert dohigeheien |
| du | wäerts dohigeheien |
| hien;si;hatt;et | wäert dohigeheien |
| mir | wäerte dohigeheien |
| dir | wäert dohigeheien |
| si | wäerte dohigeheien |
Future II
| ech | wäert dohigehäit hunn |
| du | wäerts dohigehäit hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert dohigehäit hunn |
| mir | wäerte dohigehäit hunn |
| dir | wäert dohigehäit hunn |
| si | wäerte dohigehäit hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif dohigeheien |
| du | géifs dohigeheien |
| hien;si;hatt;et | géif dohigeheien |
| mir | géife dohigeheien |
| dir | géift dohigeheien |
| si | géife dohigeheien |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt dohigehäit |
| du | häss dohigehäit |
| hien;si;hatt;et | hätt dohigehäit |
| mir | hätte dohigehäit |
| dir | hätt dohigehäit |
| si | hätte dohigehäit |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | gehäi dohin |
| Plural | geheit dohin |
Verbs conjugated like dohigeheien
ageheien,
ausgeheien,
dohigeheien,
duerchgeheien,
duergeheien,
ëmgeheien,
erageheien,
erausgeheien,
eriwwergeheien,
erofgeheien,
eropgeheien,
ewechgeheien,
geheien,
nogeheien,
opgeheien,
zougeheien,
Translations
Etymology
Sample Sentences