Nominal Forms
Infinitive déiden
Past participle gedéit
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | déiden |
| du | déits |
| hien;si;hatt;et | déit |
| mir | déiden |
| dir | déit |
| si | déiden |
Preterite
Perfect
| ech | hu gedéit |
| du | hues gedéit |
| hien;si;hatt;et | huet gedéit |
| mir | hu gedéit |
| dir | hutt gedéit |
| si | hu gedéit |
Pluperfect
| ech | hat gedéit |
| du | has gedéit |
| hien;si;hatt;et | hat gedéit |
| mir | hate gedéit |
| dir | hat gedéit |
| si | hate gedéit |
Future I
| ech | wäert déiden |
| du | wäerts déiden |
| hien;si;hatt;et | wäert déiden |
| mir | wäerte déiden |
| dir | wäert déiden |
| si | wäerte déiden |
Future II
| ech | wäert gedéit hunn |
| du | wäerts gedéit hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gedéit hunn |
| mir | wäerte gedéit hunn |
| dir | wäert gedéit hunn |
| si | wäerte gedéit hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif déiden |
| du | géifs déiden |
| hien;si;hatt;et | géif déiden |
| mir | géife déiden |
| dir | géift déiden |
| si | géife déiden |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gedéit |
| du | häss gedéit |
| hien;si;hatt;et | hätt gedéit |
| mir | hätte gedéit |
| dir | hätt gedéit |
| si | hätte gedéit |
Simple Conjunctive II
Verbs conjugated like déiden
abilden,
akleeden,
alauden,
aleeden,
arieden,
ausbilden,
ausrieden,
ausscheeden,
ausbreeden,
bieden,
bilden,
brueden,
bueden,
begleeden,
bematleeden,
beneiden,
bereeden,
berieden,
déiden,
dulden, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences