Nominal Forms
Infinitive bludden
Past participle geblutt
Indicative
Present
| ech | bludden |
| du | blutts |
| hien;si;hatt;et | blutt |
| mir | bludden |
| dir | blutt |
| si | bludden |
Preterite
Perfect
| ech | hu geblutt |
| du | hues geblutt |
| hien;si;hatt;et | huet geblutt |
| mir | hu geblutt |
| dir | hutt geblutt |
| si | hu geblutt |
Pluperfect
| ech | hat geblutt |
| du | has geblutt |
| hien;si;hatt;et | hat geblutt |
| mir | hate geblutt |
| dir | hat geblutt |
| si | hate geblutt |
Future I
| ech | wäert bludden |
| du | wäerts bludden |
| hien;si;hatt;et | wäert bludden |
| mir | wäerte bludden |
| dir | wäert bludden |
| si | wäerte bludden |
Future II
| ech | wäert geblutt hunn |
| du | wäerts geblutt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert geblutt hunn |
| mir | wäerte geblutt hunn |
| dir | wäert geblutt hunn |
| si | wäerte geblutt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif bludden |
| du | géifs bludden |
| hien;si;hatt;et | géif bludden |
| mir | géife bludden |
| dir | géift bludden |
| si | géife bludden |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt geblutt |
| du | häss geblutt |
| hien;si;hatt;et | hätt geblutt |
| mir | hätte geblutt |
| dir | hätt geblutt |
| si | hätte geblutt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | blutt |
| Plural | blutt |
Verbs conjugated like bludden
ausbludden,
bludden,
behidden,
duerchbludden,
hidden,
iwwermidden,
verbludden,
verhidden,
vermudden,
zoumudden,
Translations
Etymology
From Old High German bluoden, northern variant of bluoten, from Proto-Germanic *blōdijaną. Cognate with German bluten, Dutch bloeden, English bleed. See: German, old spelling '
bluten', Dutch '
bloeden', English '
bleed'.
Verbs referencing "bludden"
Hunsrik
blude.
Sample Sentences