Nominal Forms
Infinitive acquittéieren
Past participle acquittéiert
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | acquittéieren |
| du | acquittéiers |
| hien;si;hatt;et | acquittéiert |
| mir | acquittéieren |
| dir | acquittéiert |
| si | acquittéieren |
Preterite
Perfect
| ech | hu acquittéiert |
| du | hues acquittéiert |
| hien;si;hatt;et | huet acquittéiert |
| mir | hu acquittéiert |
| dir | hutt acquittéiert |
| si | hu acquittéiert |
Pluperfect
| ech | hat acquittéiert |
| du | has acquittéiert |
| hien;si;hatt;et | hat acquittéiert |
| mir | hate acquittéiert |
| dir | hat acquittéiert |
| si | hate acquittéiert |
Future I
| ech | wäert acquittéieren |
| du | wäerts acquittéieren |
| hien;si;hatt;et | wäert acquittéieren |
| mir | wäerte acquittéieren |
| dir | wäert acquittéieren |
| si | wäerte acquittéieren |
Future II
| ech | wäert acquittéiert hunn |
| du | wäerts acquittéiert hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert acquittéiert hunn |
| mir | wäerte acquittéiert hunn |
| dir | wäert acquittéiert hunn |
| si | wäerte acquittéiert hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif acquittéieren |
| du | géifs acquittéieren |
| hien;si;hatt;et | géif acquittéieren |
| mir | géife acquittéieren |
| dir | géift acquittéieren |
| si | géife acquittéieren |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt acquittéiert |
| du | häss acquittéiert |
| hien;si;hatt;et | hätt acquittéiert |
| mir | hätte acquittéiert |
| dir | hätt acquittéiert |
| si | hätte acquittéiert |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | acquittéier |
| Plural | acquittéiert |
Verbs conjugated like acquittéieren
abiméieren,
abonnéieren,
abordéieren,
absolvéieren,
absorbéieren,
abuséieren,
accabléieren,
accaparéieren,
acceleréieren,
accentuéieren,
acceptéieren,
accordéieren,
accouchéieren,
accreditéieren,
accumuléieren,
accuséieren,
acquittéieren,
adaptéieren,
addéieren,
administréieren, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences