Nominal Forms
Infinitive accabléieren
Past participle accabléiert
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | accabléieren |
| du | accabléiers |
| hien;si;hatt;et | accabléiert |
| mir | accabléieren |
| dir | accabléiert |
| si | accabléieren |
Preterite
Perfect
| ech | hu accabléiert |
| du | hues accabléiert |
| hien;si;hatt;et | huet accabléiert |
| mir | hu accabléiert |
| dir | hutt accabléiert |
| si | hu accabléiert |
Pluperfect
| ech | hat accabléiert |
| du | has accabléiert |
| hien;si;hatt;et | hat accabléiert |
| mir | hate accabléiert |
| dir | hat accabléiert |
| si | hate accabléiert |
Future I
| ech | wäert accabléieren |
| du | wäerts accabléieren |
| hien;si;hatt;et | wäert accabléieren |
| mir | wäerte accabléieren |
| dir | wäert accabléieren |
| si | wäerte accabléieren |
Future II
| ech | wäert accabléiert hunn |
| du | wäerts accabléiert hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert accabléiert hunn |
| mir | wäerte accabléiert hunn |
| dir | wäert accabléiert hunn |
| si | wäerte accabléiert hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif accabléieren |
| du | géifs accabléieren |
| hien;si;hatt;et | géif accabléieren |
| mir | géife accabléieren |
| dir | géift accabléieren |
| si | géife accabléieren |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt accabléiert |
| du | häss accabléiert |
| hien;si;hatt;et | hätt accabléiert |
| mir | hätte accabléiert |
| dir | hätt accabléiert |
| si | hätte accabléiert |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | accabléier |
| Plural | accabléiert |
Verbs conjugated like accabléieren
abiméieren,
abonnéieren,
abordéieren,
absolvéieren,
absorbéieren,
abuséieren,
accabléieren,
accaparéieren,
acceleréieren,
accentuéieren,
acceptéieren,
accordéieren,
accouchéieren,
accreditéieren,
accumuléieren,
accuséieren,
acquittéieren,
adaptéieren,
addéieren,
administréieren, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences