Nominal Forms
Infinitive ëmgeheien
Past participle ëmgehäit
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | geheien ëm |
| du | gehäis ëm |
| hien;si;hatt;et | gehäit ëm |
| mir | geheien ëm |
| dir | gehäit ëm |
| si | geheien ëm |
Preterite
Perfect
| ech | hu ëmgehäit |
| du | hues ëmgehäit |
| hien;si;hatt;et | huet ëmgehäit |
| mir | hu ëmgehäit |
| dir | hutt ëmgehäit |
| si | hu ëmgehäit |
Pluperfect
| ech | hat ëmgehäit |
| du | has ëmgehäit |
| hien;si;hatt;et | hat ëmgehäit |
| mir | hate ëmgehäit |
| dir | hat ëmgehäit |
| si | hate ëmgehäit |
Future I
| ech | wäert ëmgeheien |
| du | wäerts ëmgeheien |
| hien;si;hatt;et | wäert ëmgeheien |
| mir | wäerte ëmgeheien |
| dir | wäert ëmgeheien |
| si | wäerte ëmgeheien |
Future II
| ech | wäert ëmgehäit hunn |
| du | wäerts ëmgehäit hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ëmgehäit hunn |
| mir | wäerte ëmgehäit hunn |
| dir | wäert ëmgehäit hunn |
| si | wäerte ëmgehäit hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ëmgeheien |
| du | géifs ëmgeheien |
| hien;si;hatt;et | géif ëmgeheien |
| mir | géife ëmgeheien |
| dir | géift ëmgeheien |
| si | géife ëmgeheien |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ëmgehäit |
| du | häss ëmgehäit |
| hien;si;hatt;et | hätt ëmgehäit |
| mir | hätte ëmgehäit |
| dir | hätt ëmgehäit |
| si | hätte ëmgehäit |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | gehäi ëm |
| Plural | geheit ëm |
Verbs conjugated like ëmgeheien
ageheien,
ausgeheien,
dohigeheien,
duerchgeheien,
duergeheien,
ëmgeheien,
erageheien,
erausgeheien,
eriwwergeheien,
erofgeheien,
eropgeheien,
ewechgeheien,
geheien,
nogeheien,
opgeheien,
zougeheien,
Translations
Etymology
Sample Sentences