revenio – Latin verb conjugation

Latin verb forms of revenio

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): reveniō

Active Nominal Forms

Infinitive: revenī́re
Present participle: reveniēns; reveniéntis
Future participle: reventúrus
Gerund: reveniéndum
Gerundive: reveniéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: revenī́re
Perfect participle: reventum



Active

Indicative

Present

egoreveniō
tūrevenīs
isrevenit
nōsrevenī́mus
vōsrevenī́tis
iīreveniunt

Imperfect

egoreveniḗbam
tūreveniḗbās
isreveniḗbat
nōsreveniēbā́mus
vōsreveniēbā́tis
iīreveniḗbant

I Future

egoreveniam
tūreveniēs
isreveniet
nōsreveniḗmus
vōsreveniḗtis
iīrevenient

Perfect

egorevenī
tūrevenístī
isrevenit
nōsrevenimus
vōsrevenístis
iīrevenḗrunt

Pluperfect

egorevéneram
tūrevénerās
isrevénerat
nōsrevenerā́mus
vōsrevenerā́tis
iīrevénerant

II Future

egorevénerō
tūrevéneris
isrevénerit
nōsrevenérimus
vōsrevenéritis
iīrevénerint

Subjunctive

Present

egoreveniam
tūreveniās
isreveniat
nōsreveniā́mus
vōsreveniā́tis
iīreveniant

Imperfect

egorevenī́rem
tūrevenī́rēs
isrevenī́ret
nōsrevenīrḗmus
vōsrevenīrḗtis
iīrevenī́rent








Perfect

egorevénerim
tūrevéneris
isrevénerit
nōsrevenérimus
vōsrevenéritis
iīrevénerint

Pluperfect

egoreveníssem
tūreveníssēs
isrevenísset
nōsrevenissḗmus
vōsrevenissḗtis
iīreveníssent

I Imperative

tūrevenī
vōsrevenī́te

II Imperative

tūrevenī́tō
isrevenī́tō
vōsrevenītṓte
iīreveniúntō

Passive

Indicative

Present

egorevénior
tūrevenī́ris
isrevenī́tur
nōsrevenī́mur
vōsrevenī́minī
iīreveniúntur

Imperfect

egoreveniḗbar
tūreveniēbā́ris
isreveniēbā́tur
nōsreveniēbā́mur
vōsreveniēbā́minī
iīreveniēbántur

I Future

egoreveniar
tūreveniḗris
isreveniḗtur
nōsreveniḗmur
vōsreveniḗminī
iīreveniéntur

Perfect

egoreventus sum
tūreventus es
isreventus est
nōsreventī sumus
vōsreventī estis
iīreventī sunt

Pluperfect

egoreventus eram
tūreventus erās
isreventus erat
nōsreventī erāmus
vōsreventī erātis
iīreventī erant

II Future

egoreventus erō
tūreventus eris
isreventus erit
nōsreventī erimus
vōsreventī eritis
iīreventī erunt

Subjunctive

Present

egoreveniar
tūreveniā́ris
isreveniā́tur
nōsreveniā́mur
vōsreveniā́minī
iīreveniā́ntur

Imperfect

egorevenī́rer
tūrevenīrḗris
isrevenīrḗtur
nōsrevenīrḗmur
vōsrevenīrḗminī
iīrevenīrḗntur








Perfect

egoreventus sim
tūreventus sīs
isreventus sit
nōsreventī sīmus
vōsreventī sītis
iīreventī sint

Pluperfect

egoreventus essem
tūreventus essēs
isreventus esset
nōsreventī essēmus
vōsreventī essētis
iīreventī essent

Translations

  • return, to go back in thought, narration, or argument
  • Etymology

    1. Etymology tree
    2. Proto-Italic *wre-
    3. Latin re-
    4. Proto-Indo-European *gʷeh₂-?
    5. Proto-Indo-European *gʷem-
    6. Proto-Indo-European *-yéti
    7. Proto-Indo-European *gʷm̥yéti
    8. Proto-Italic *gʷəniō
    9. Latin veniō
    10. Latin reveniō
    11. From re- (“again, back”) + veniō (“come”).

    Verbs referencing "revenio"

    Valencian revenir.

    Additional Information

    Cognates

    -

    Sample Sentences

    • inde de hippodromo et palaestra ubi revenisses domum (When you returned home from the hippodrome and the palaestra) [c. 190 BCE, Plautus, Bacchides 433]
    • verum irae si quae forte eveniunt huius modi inter eos, rursum si reventum in gratiam est, bis tanto amici sunt inter se quam prius. (But if by chance any argument of this sort arises between them, and if they’re reconciled again, they’re twice as fond of each other as before
    • (literally, “But, if by chance wrath of this sort comes forth amongst them, and if they are returned into friendship again, they will be friends twice as much as before”)) [c. 190 BCE – 185 BCE, Plautus, Amphitruo 940–943]
    • quidam in Britanniam rapti et remissi a regulis. Vt quis ex longinquo revenerat, miracula narrabant (Some had been captured in Britain and sent back by petty kings. Those who had returned from the distance were telling stories of wonders) [c. 117 CE, Tacitus, Annales 2.24]

    Vulgate Verses