reticeo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of reticeo

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): reticeō

Active Nominal Forms

Infinitive: reticḗre
Present participle: reticēns; reticéntis
Future participle: reticitúrus
Gerund: reticéndum
Gerundive: reticéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: reticḗre
Perfect participle: retícitum



Active

Indicative

Present

egoreticeō
tūreticēs
isreticet
nōsreticḗmus
vōsreticḗtis
iīreticent

Imperfect

egoreticḗbam
tūreticḗbās
isreticḗbat
nōsreticēbā́mus
vōsreticēbā́tis
iīreticḗbant

I Future

egoreticḗbō
tūreticḗbis
isreticḗbit
nōsreticḗbimus
vōsreticḗbitis
iīreticḗbunt

Perfect

egoreticuī
tūreticuístī
isreticúit
nōsreticúimus
vōsreticuístis
iīreticuḗrunt

Pluperfect

egoreticúeram
tūreticúerās
isreticúerat
nōsreticuerā́mus
vōsreticuerā́tis
iīreticúerant

II Future

egoreticúerō
tūreticúeris
isreticúerit
nōsreticuérimus
vōsreticuéritis
iīreticúerint

Subjunctive

Present

egoreticeam
tūreticeās
isreticeat
nōsreticeā́mus
vōsreticeā́tis
iīreticeant

Imperfect

egoreticḗrem
tūreticḗrēs
isreticḗret
nōsreticērḗmus
vōsreticērḗtis
iīreticḗrent








Perfect

egoreticúerim
tūreticúeris
isreticúerit
nōsreticuérimus
vōsreticuéritis
iīreticúerint

Pluperfect

egoreticuíssem
tūreticuíssēs
isreticuísset
nōsreticuissḗmus
vōsreticuissḗtis
iīreticuíssent

I Imperative

tūreticē
vōsreticḗte

II Imperative

tūreticḗtō
isreticḗtō
vōsreticētṓte
iīreticéntō

Passive

Indicative

Present

egoreticeor
tūreticḗris
isreticḗtur
nōsreticḗmur
vōsreticḗminī
iīreticéntur

Imperfect

egoreticḗbar
tūreticēbā́ris
isreticēbā́tur
nōsreticēbā́mur
vōsreticēbā́minī
iīreticēbántur

I Future

egoreticḗbor
tūreticḗberis
isreticḗbitur
nōsreticḗbimur
vōsreticēbíminī
iīreticēbúntur

Perfect

egoretícitus sum
tūretícitus es
isretícitus est
nōsretícitī sumus
vōsretícitī estis
iīretícitī sunt

Pluperfect

egoretícitus eram
tūretícitus erās
isretícitus erat
nōsretícitī erāmus
vōsretícitī erātis
iīretícitī erant

II Future

egoretícitus erō
tūretícitus eris
isretícitus erit
nōsretícitī erimus
vōsretícitī eritis
iīretícitī erunt

Subjunctive

Present

egoreticear
tūreticeā́ris
isreticeā́tur
nōsreticeā́mur
vōsreticeā́minī
iīreticeā́ntur

Imperfect

egoreticḗrer
tūreticērḗris
isreticērḗtur
nōsreticērḗmur
vōsreticērḗminī
iīreticērḗntur








Perfect

egoretícitus sim
tūretícitus sīs
isretícitus sit
nōsretícitī sīmus
vōsretícitī sītis
iīretícitī sint

Pluperfect

egoretícitus essem
tūretícitus essēs
isretícitus esset
nōsretícitī essēmus
vōsretícitī essētis
iīretícitī essent

Verbs conjugated like 'reticeo'

abhorreo, absorbeo, absterreo, aceo, adhibeo, adiaceo, admisceo, admoneo, adoleo, albeo, appareo, arceo, areo, assoleo, aveo, caleo, calleo, candeo, careo, censeo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Italic *wre-
3. Latin re-
4. Latin taceō
5. Latin reticeō
6. From re- + taceō (“to be silent”).

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • quae noluit indicare ei populum et patriam suam Mardocheus enim praeceperat ut de hac re omnino reticeret

Vulgate Verses

  • (Esther 2:10) quae noluit indicare ei populum et patriam suam Mardocheus enim praeceperat ut de hac re omnino reticeret Esther had not shewed her people nor her kindred: for Mordecai had charged her that she should not shew it.