marceo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of marceo

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): marceō

Active Nominal Forms

Infinitive: marcḗre
Present participle: marcēns; marcéntis
Future participle: marcitúrus
Gerund: marcéndum
Gerundive: marcéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: marcḗre
Perfect participle: márcitum



Active

Indicative

Present

egomarceō
tūmarcēs
ismarcet
nōsmarcḗmus
vōsmarcḗtis
iīmarcent

Imperfect

egomarcḗbam
tūmarcḗbās
ismarcḗbat
nōsmarcēbā́mus
vōsmarcēbā́tis
iīmarcḗbant

I Future

egomarcḗbō
tūmarcḗbis
ismarcḗbit
nōsmarcḗbimus
vōsmarcḗbitis
iīmarcḗbunt

Perfect

egomarcuī
tūmarcuístī
ismarcúit
nōsmarcúimus
vōsmarcuístis
iīmarcuḗrunt

Pluperfect

egomarcúeram
tūmarcúerās
ismarcúerat
nōsmarcuerā́mus
vōsmarcuerā́tis
iīmarcúerant

II Future

egomarcúerō
tūmarcúeris
ismarcúerit
nōsmarcuérimus
vōsmarcuéritis
iīmarcúerint

Subjunctive

Present

egomarceam
tūmarceās
ismarceat
nōsmarceā́mus
vōsmarceā́tis
iīmarceant

Imperfect

egomarcḗrem
tūmarcḗrēs
ismarcḗret
nōsmarcērḗmus
vōsmarcērḗtis
iīmarcḗrent








Perfect

egomarcúerim
tūmarcúeris
ismarcúerit
nōsmarcuérimus
vōsmarcuéritis
iīmarcúerint

Pluperfect

egomarcuíssem
tūmarcuíssēs
ismarcuísset
nōsmarcuissḗmus
vōsmarcuissḗtis
iīmarcuíssent

I Imperative

tūmarcē
vōsmarcḗte

II Imperative

tūmarcḗtō
ismarcḗtō
vōsmarcētṓte
iīmarcéntō

Passive

Indicative

Present

egomarceor
tūmarcḗris
ismarcḗtur
nōsmarcḗmur
vōsmarcḗminī
iīmarcéntur

Imperfect

egomarcḗbar
tūmarcēbā́ris
ismarcēbā́tur
nōsmarcēbā́mur
vōsmarcēbā́minī
iīmarcēbántur

I Future

egomarcḗbor
tūmarcḗberis
ismarcḗbitur
nōsmarcḗbimur
vōsmarcēbíminī
iīmarcēbúntur

Perfect

egomárcitus sum
tūmárcitus es
ismárcitus est
nōsmárcitī sumus
vōsmárcitī estis
iīmárcitī sunt

Pluperfect

egomárcitus eram
tūmárcitus erās
ismárcitus erat
nōsmárcitī erāmus
vōsmárcitī erātis
iīmárcitī erant

II Future

egomárcitus erō
tūmárcitus eris
ismárcitus erit
nōsmárcitī erimus
vōsmárcitī eritis
iīmárcitī erunt

Subjunctive

Present

egomarcear
tūmarceā́ris
ismarceā́tur
nōsmarceā́mur
vōsmarceā́minī
iīmarceā́ntur

Imperfect

egomarcḗrer
tūmarcērḗris
ismarcērḗtur
nōsmarcērḗmur
vōsmarcērḗminī
iīmarcērḗntur








Perfect

egomárcitus sim
tūmárcitus sīs
ismárcitus sit
nōsmárcitī sīmus
vōsmárcitī sītis
iīmárcitī sint

Pluperfect

egomárcitus essem
tūmárcitus essēs
ismárcitus esset
nōsmárcitī essēmus
vōsmárcitī essētis
iīmárcitī essent

Verbs conjugated like 'marceo'

abhorreo, absorbeo, absterreo, aceo, adhibeo, adiaceo, admisceo, admoneo, adoleo, albeo, appareo, arceo, areo, assoleo, aveo, caleo, calleo, candeo, careo, censeo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'marceo'

arceo, aceo, ardeo, areo, calceo, careo, farcio, iaceo, macero, macto,

Translations

Etymology

1. De Vaan derives the verb from Proto-Indo-European *mr̥k-eh₁- (“to be soaked; to be weak”), from a root *merk-. The term theoretically could reflect either the development of *mr̥k- into *mo-, which then may have unrounded to *ma-, or the term may reflect the vocalization of *mr̥k- as *mark-. De Vaan opts for the latter solution, arguing that the forms murcidus imply an o-grade pre-form *mo-, in which case it would be best to assume an original zero-grade pre-form for the verb. If this theory is accepted, then the Proto-Italic intermediary would take the shape *markēō. Schrijver, alternatively, opts to derive the term from earlier Proto-Italic *mork-ē-, from *mr̥k-eh₁-, on the basis that an original stative stem implies that the root likely lacked the o-grade. Regarding the cognates, De Vaan compares Hittite 𒈥𒆠𒅀𒍣 (mar-ki-ya-zi, “to disapprove of, refuse”), Sanskrit मृच् (mṛc, “to injure”), Lithuanian mer̃kti (“to soak”), Middle High German meren (“to dip bread into water or wine”).
2. The proposed connections with murcus, ἀμόργη (amórgē), Proto-Celtic *mrakis (“malt”) and Lithuanian markýti (“to macerate, to ret”) are problematic for various reasons. See: Middle High German 'meren'.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • ad quos Iosue ait usquequo marcetis ignavia et non intratis ad possidendam terram quam Dominus Deus patrum vestrorum dedit vobis
  • et evulsa est in ira in terramque proiecta et ventus urens siccavit fructum eius marcuerunt et arefactae sunt virgae roboris eius ignis comedit eam

Vulgate Verses