inhabiteo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of inhabiteo

The word "inhabiteo" is not included in the database, but Verbix uses automation to display the inflected forms.

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): inhabiteō

Active Nominal Forms

Infinitive: inhabitḗre
Present participle: inhabitēns; inhabiténtis
Future participle: inhabititúrus
Gerund: inhabiténdum
Gerundive: inhabiténdus

Passive Nominal Forms

Infinitive: inhabitḗre
Perfect participle: inhabítitum



Active

Indicative

Present

egoinhabiteō
tūinhabitēs
isinhabitet
nōsinhabitḗmus
vōsinhabitḗtis
iīinhabitent

Imperfect

egoinhabitḗbam
tūinhabitḗbās
isinhabitḗbat
nōsinhabitēbā́mus
vōsinhabitēbā́tis
iīinhabitḗbant

I Future

egoinhabitḗbō
tūinhabitḗbis
isinhabitḗbit
nōsinhabitḗbimus
vōsinhabitḗbitis
iīinhabitḗbunt

Perfect

egoinhabituī
tūinhabituístī
isinhabitúit
nōsinhabitúimus
vōsinhabituístis
iīinhabituḗrunt

Pluperfect

egoinhabitúeram
tūinhabitúerās
isinhabitúerat
nōsinhabituerā́mus
vōsinhabituerā́tis
iīinhabitúerant

II Future

egoinhabitúerō
tūinhabitúeris
isinhabitúerit
nōsinhabituérimus
vōsinhabituéritis
iīinhabitúerint

Subjunctive

Present

egoinhabiteam
tūinhabiteās
isinhabiteat
nōsinhabiteā́mus
vōsinhabiteā́tis
iīinhabiteant

Imperfect

egoinhabitḗrem
tūinhabitḗrēs
isinhabitḗret
nōsinhabitērḗmus
vōsinhabitērḗtis
iīinhabitḗrent








Perfect

egoinhabitúerim
tūinhabitúeris
isinhabitúerit
nōsinhabituérimus
vōsinhabituéritis
iīinhabitúerint

Pluperfect

egoinhabituíssem
tūinhabituíssēs
isinhabituísset
nōsinhabituissḗmus
vōsinhabituissḗtis
iīinhabituíssent

I Imperative

tūinhabitē
vōsinhabitḗte

II Imperative

tūinhabitḗtō
isinhabitḗtō
vōsinhabitētṓte
iīinhabiténtō

Passive

Indicative

Present

egoinhabiteor
tūinhabitḗris
isinhabitḗtur
nōsinhabitḗmur
vōsinhabitḗminī
iīinhabiténtur

Imperfect

egoinhabitḗbar
tūinhabitēbā́ris
isinhabitēbā́tur
nōsinhabitēbā́mur
vōsinhabitēbā́minī
iīinhabitēbántur

I Future

egoinhabitḗbor
tūinhabitḗberis
isinhabitḗbitur
nōsinhabitḗbimur
vōsinhabitēbíminī
iīinhabitēbúntur

Perfect

egoinhabítitus sum
tūinhabítitus es
isinhabítitus est
nōsinhabítitī sumus
vōsinhabítitī estis
iīinhabítitī sunt

Pluperfect

egoinhabítitus eram
tūinhabítitus erās
isinhabítitus erat
nōsinhabítitī erāmus
vōsinhabítitī erātis
iīinhabítitī erant

II Future

egoinhabítitus erō
tūinhabítitus eris
isinhabítitus erit
nōsinhabítitī erimus
vōsinhabítitī eritis
iīinhabítitī erunt

Subjunctive

Present

egoinhabitear
tūinhabiteā́ris
isinhabiteā́tur
nōsinhabiteā́mur
vōsinhabiteā́minī
iīinhabiteā́ntur

Imperfect

egoinhabitḗrer
tūinhabitērḗris
isinhabitērḗtur
nōsinhabitērḗmur
vōsinhabitērḗminī
iīinhabitērḗntur








Perfect

egoinhabítitus sim
tūinhabítitus sīs
isinhabítitus sit
nōsinhabítitī sīmus
vōsinhabítitī sītis
iīinhabítitī sint

Pluperfect

egoinhabítitus essem
tūinhabítitus essēs
isinhabítitus esset
nōsinhabítitī essēmus
vōsinhabítitī essētis
iīinhabítitī essent

Verbs conjugated like 'inhabiteo'

abhorreo, absorbeo, absterreo, aceo, adhibeo, adiaceo, admisceo, admoneo, adoleo, albeo, appareo, arceo, areo, assoleo, aveo, caleo, calleo, candeo, careo, censeo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'inhabiteo'

Translations

Etymology

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses

  • (Actus Apostolorum 1:20) scriptum est enim in libro Psalmorum fiat commoratio eius deserta et non sit qui inhabitet in ea et episcopatum eius accipiat alius For it is written in the book of Psalms, Let his habitation be desolate, and let no man dwell therein: and his bishoprick let another take.
  • (II Corinthii 12:9) et dixit mihi sufficit tibi gratia mea nam virtus in infirmitate perficitur libenter igitur gloriabor in infirmitatibus meis ut inhabitet in me virtus Christi And he said unto me, My grace is sufficient for thee: for my strength is made perfect in weakness. Most gladly therefore will I rather glory in my infirmities, that the power of Christ may rest upon me.
  • ( 6:51) et dedisti Enoch unam partem quae siccata est tertio die, ut inhabitet in ea, ubi sunt montes mille.