eniteo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of eniteo

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): ēniteō

Active Nominal Forms

Infinitive: ēnitḗre
Present participle: ēnitēns; ēniténtis
Future participle: ēnititúrus
Gerund: ēniténdum
Gerundive: ēniténdus

Passive Nominal Forms

Infinitive: ēnitḗre
Perfect participle: ēnítitum



Active

Indicative

Present

egoēniteō
tūēnitēs
isēnitet
nōsēnitḗmus
vōsēnitḗtis
iīēnitent

Imperfect

egoēnitḗbam
tūēnitḗbās
isēnitḗbat
nōsēnitēbā́mus
vōsēnitēbā́tis
iīēnitḗbant

I Future

egoēnitḗbō
tūēnitḗbis
isēnitḗbit
nōsēnitḗbimus
vōsēnitḗbitis
iīēnitḗbunt

Perfect

egoēnituī
tūēnituístī
isēnitúit
nōsēnitúimus
vōsēnituístis
iīēnituḗrunt

Pluperfect

egoēnitúeram
tūēnitúerās
isēnitúerat
nōsēnituerā́mus
vōsēnituerā́tis
iīēnitúerant

II Future

egoēnitúerō
tūēnitúeris
isēnitúerit
nōsēnituérimus
vōsēnituéritis
iīēnitúerint

Subjunctive

Present

egoēniteam
tūēniteās
isēniteat
nōsēniteā́mus
vōsēniteā́tis
iīēniteant

Imperfect

egoēnitḗrem
tūēnitḗrēs
isēnitḗret
nōsēnitērḗmus
vōsēnitērḗtis
iīēnitḗrent








Perfect

egoēnitúerim
tūēnitúeris
isēnitúerit
nōsēnituérimus
vōsēnituéritis
iīēnitúerint

Pluperfect

egoēnituíssem
tūēnituíssēs
isēnituísset
nōsēnituissḗmus
vōsēnituissḗtis
iīēnituíssent

I Imperative

tūēnitē
vōsēnitḗte

II Imperative

tūēnitḗtō
isēnitḗtō
vōsēnitētṓte
iīēniténtō

Passive

Indicative

Present

egoēniteor
tūēnitḗris
isēnitḗtur
nōsēnitḗmur
vōsēnitḗminī
iīēniténtur

Imperfect

egoēnitḗbar
tūēnitēbā́ris
isēnitēbā́tur
nōsēnitēbā́mur
vōsēnitēbā́minī
iīēnitēbántur

I Future

egoēnitḗbor
tūēnitḗberis
isēnitḗbitur
nōsēnitḗbimur
vōsēnitēbíminī
iīēnitēbúntur

Perfect

egoēnítitus sum
tūēnítitus es
isēnítitus est
nōsēnítitī sumus
vōsēnítitī estis
iīēnítitī sunt

Pluperfect

egoēnítitus eram
tūēnítitus erās
isēnítitus erat
nōsēnítitī erāmus
vōsēnítitī erātis
iīēnítitī erant

II Future

egoēnítitus erō
tūēnítitus eris
isēnítitus erit
nōsēnítitī erimus
vōsēnítitī eritis
iīēnítitī erunt

Subjunctive

Present

egoēnitear
tūēniteā́ris
isēniteā́tur
nōsēniteā́mur
vōsēniteā́minī
iīēniteā́ntur

Imperfect

egoēnitḗrer
tūēnitērḗris
isēnitērḗtur
nōsēnitērḗmur
vōsēnitērḗminī
iīēnitērḗntur








Perfect

egoēnítitus sim
tūēnítitus sīs
isēnítitus sit
nōsēnítitī sīmus
vōsēnítitī sītis
iīēnítitī sint

Pluperfect

egoēnítitus essem
tūēnítitus essēs
isēnítitus esset
nōsēnítitī essēmus
vōsēnítitī essētis
iīēnítitī essent

Verbs conjugated like 'eniteo'

abhorreo, absorbeo, absterreo, aceo, adhibeo, adiaceo, admisceo, admoneo, adoleo, albeo, appareo, arceo, areo, assoleo, aveo, caleo, calleo, candeo, careo, censeo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'eniteo'

niteo, emineo, emitto, enato, enitesco, enitor, enoto, evito, exibeo, initio,

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *h₁éǵʰ
3. Proto-Indo-European *-s
4. Proto-Indo-European *h₁éǵʰs
5. Proto-Italic *eks
6. Latin ex
7. Latin ex-
8. Latin niteō
9. Latin ēniteō
10. From ex- (“out of”) + niteō (“shine”).

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • Probae etsi in segetem sunt deteriorem datae / Fruges, tamen ipsae suapte natura enitent. (Though seed be sown on unpropitious soil, / It springs and ripens by its innate virtue.) [170 BCE – c. 86 BCE, Accius, Atreus 20]
  • [...] haud illō sēgnior ībat / Aenēās; tantum ēgregiō decus ēnitet ōre. (… that by no means was Aeneas preparing to go with any less grace [than Apollo]; as great a glory shone forth from [the man’s] most noble face.
  • (Aeneas is beyond distinguished; in this simile he appears to “radiate” god-like traits, at least as perceived by Dido.)) [29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.149–150]

Vulgate Verses