assoleo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of assoleo

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): assoleō

Active Nominal Forms

Infinitive: assolḗre
Present participle: assolēns; assoléntis
Future participle: assolitúrus
Gerund: assoléndum
Gerundive: assoléndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: assolḗre
Perfect participle: assólitum



Active

Indicative

Present

egoassoleō
tūassolēs
isassolet
nōsassolḗmus
vōsassolḗtis
iīassolent

Imperfect

egoassolḗbam
tūassolḗbās
isassolḗbat
nōsassolēbā́mus
vōsassolēbā́tis
iīassolḗbant

I Future

egoassolḗbō
tūassolḗbis
isassolḗbit
nōsassolḗbimus
vōsassolḗbitis
iīassolḗbunt

Perfect

egoassoluī
tūassoluístī
isassolúit
nōsassolúimus
vōsassoluístis
iīassoluḗrunt

Pluperfect

egoassolúeram
tūassolúerās
isassolúerat
nōsassoluerā́mus
vōsassoluerā́tis
iīassolúerant

II Future

egoassolúerō
tūassolúeris
isassolúerit
nōsassoluérimus
vōsassoluéritis
iīassolúerint

Subjunctive

Present

egoassoleam
tūassoleās
isassoleat
nōsassoleā́mus
vōsassoleā́tis
iīassoleant

Imperfect

egoassolḗrem
tūassolḗrēs
isassolḗret
nōsassolērḗmus
vōsassolērḗtis
iīassolḗrent








Perfect

egoassolúerim
tūassolúeris
isassolúerit
nōsassoluérimus
vōsassoluéritis
iīassolúerint

Pluperfect

egoassoluíssem
tūassoluíssēs
isassoluísset
nōsassoluissḗmus
vōsassoluissḗtis
iīassoluíssent

I Imperative

tūassolē
vōsassolḗte

II Imperative

tūassolḗtō
isassolḗtō
vōsassolētṓte
iīassoléntō

Passive

Indicative

Present

egoassoleor
tūassolḗris
isassolḗtur
nōsassolḗmur
vōsassolḗminī
iīassoléntur

Imperfect

egoassolḗbar
tūassolēbā́ris
isassolēbā́tur
nōsassolēbā́mur
vōsassolēbā́minī
iīassolēbántur

I Future

egoassolḗbor
tūassolḗberis
isassolḗbitur
nōsassolḗbimur
vōsassolēbíminī
iīassolēbúntur

Perfect

egoassólitus sum
tūassólitus es
isassólitus est
nōsassólitī sumus
vōsassólitī estis
iīassólitī sunt

Pluperfect

egoassólitus eram
tūassólitus erās
isassólitus erat
nōsassólitī erāmus
vōsassólitī erātis
iīassólitī erant

II Future

egoassólitus erō
tūassólitus eris
isassólitus erit
nōsassólitī erimus
vōsassólitī eritis
iīassólitī erunt

Subjunctive

Present

egoassolear
tūassoleā́ris
isassoleā́tur
nōsassoleā́mur
vōsassoleā́minī
iīassoleā́ntur

Imperfect

egoassolḗrer
tūassolērḗris
isassolērḗtur
nōsassolērḗmur
vōsassolērḗminī
iīassolērḗntur








Perfect

egoassólitus sim
tūassólitus sīs
isassólitus sit
nōsassólitī sīmus
vōsassólitī sītis
iīassólitī sint

Pluperfect

egoassólitus essem
tūassólitus essēs
isassólitus esset
nōsassólitī essēmus
vōsassólitī essētis
iīassólitī essent

Verbs conjugated like 'assoleo'

abhorreo, absorbeo, absterreo, aceo, adhibeo, adiaceo, admisceo, admoneo, adoleo, albeo, appareo, arceo, areo, assoleo, aveo, caleo, calleo, candeo, careo, censeo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'assoleo'

aboleo, absolvo, adoleo, assideo, assilio, assono, assulto, soleo, absorbeo, admoneo,

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *h₂éd
3. Proto-Italic *ad
4. Proto-Italic *ad-
5. Latin ad-
6. Latin soleō
7. Latin assoleō
8. From ad- + soleō (“to be accustomed”).

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses