adiuvo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of adiuvo

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): adiuvō

Active Nominal Forms

Infinitive: adiuvā́re
Present participle: adiuvēns; adiuvéntis
Future participle: adiūvúrus
Gerund: adiuvándum
Gerundive: adiuvándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: adiuvā́re
Perfect participle: adiūvum



Active

Indicative

Present

egoadiuvō
tūadiuvās
isadiuvat
nōsadiuvā́mus
vōsadiuvā́tis
iīadiuvant

Imperfect

egoadiuvā́bam
tūadiuvā́bās
isadiuvā́bat
nōsadiuvābā́mus
vōsadiuvābā́tis
iīadiuvā́bant

I Future

egoadiuvā́bō
tūadiuvā́bis
isadiuvā́bit
nōsadiuvā́bimus
vōsadiuvā́bitis
iīadiuvā́bunt

Perfect

egoadiūvī
tūadiūvístī
isadiūvit
nōsadiūvimus
vōsadiūvístis
iīadiūvḗrunt

Pluperfect

egoadiū́veram
tūadiū́verās
isadiū́verat
nōsadiūverā́mus
vōsadiūverā́tis
iīadiū́verant

II Future

egoadiū́verō
tūadiū́veris
isadiū́verit
nōsadiūvérimus
vōsadiūvéritis
iīadiū́verint

Subjunctive

Present

egoadiuvem
tūadiuvēs
isadiuvet
nōsadiuvḗmus
vōsadiuvḗtis
iīadiuvent

Imperfect

egoadiuvā́rem
tūadiuvā́rēs
isadiuvā́ret
nōsadiuvārḗmus
vōsadiuvārḗtis
iīadiuvā́rent








Perfect

egoadiū́verim
tūadiū́veris
isadiū́verit
nōsadiūvérimus
vōsadiūvéritis
iīadiū́verint

Pluperfect

egoadiūvíssem
tūadiūvíssēs
isadiūvísset
nōsadiūvissḗmus
vōsadiūvissḗtis
iīadiūvíssent

I Imperative

tūadiuvā
vōsadiuvā́te

II Imperative

tūadiuvā́tō
isadiuvā́tō
vōsadiuvātṓte
iīadiuvántō

Passive

Indicative

Present

egoadiuvor
tūadiuvā́ris
isadiuvā́tur
nōsadiuvā́mur
vōsadiuvā́minī
iīadiuvántur

Imperfect

egoadiuvā́bar
tūadiuvābā́ris
isadiuvābā́tur
nōsadiuvābā́mur
vōsadiuvābā́minī
iīadiuvābántur

I Future

egoadiuvā́bor
tūadiuvā́beris
isadiuvā́bitur
nōsadiuvā́bimur
vōsadiuvābíminī
iīadiuvābúntur

Perfect

egoadiūvus sum
tūadiūvus es
isadiūvus est
nōsadiūvī sumus
vōsadiūvī estis
iīadiūvī sunt

Pluperfect

egoadiūvus eram
tūadiūvus erās
isadiūvus erat
nōsadiūvī erāmus
vōsadiūvī erātis
iīadiūvī erant

II Future

egoadiūvus erō
tūadiūvus eris
isadiūvus erit
nōsadiūvī erimus
vōsadiūvī eritis
iīadiūvī erunt

Subjunctive

Present

egoadiuver
tūadiuvḗris
isadiuvḗtur
nōsadiuvḗmur
vōsadiuvḗminī
iīadiuvḗntur

Imperfect

egoadiuvā́rer
tūadiuvārḗris
isadiuvārḗtur
nōsadiuvārḗmur
vōsadiuvārḗminī
iīadiuvārḗntur








Perfect

egoadiūvus sim
tūadiūvus sīs
isadiūvus sit
nōsadiūvī sīmus
vōsadiūvī sītis
iīadiūvī sint

Pluperfect

egoadiūvus essem
tūadiūvus essēs
isadiūvus esset
nōsadiūvī essēmus
vōsadiūvī essētis
iīadiūvī essent

Verbs conjugated like 'adiuvo'

adiuvo, adjuvo, iuvo, juvo,

Verbs similar to 'adiuvo'

adiuro, adjuvo, abiuro, adduco, adicio, adigo, adimo, adiungo, adulo, aduro,

Translations

  • save, to help someone to survive, or rescue someone
  • Etymology

    From ad- (“towards”) + iuvō (“to help”).

    Additional Information

    Cognates

    -

    Sample Sentences

    • Ergō istaec quom ita sunt, Antiphō, / tantō mage tē advigilāre aequomst: fortis Fortūna adiuvat. (Therefore, since these things are so, Antipho, it is all the more right that you be vigilant: Fortune favors the brave.
    • (See: Fortune favours the bold.)) [160 BCE, Publius Terentius Afer, Adelphoe 202–203]

    Vulgate Verses