accurro – Latin verb conjugation

Latin verb forms of accurro

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): accurrō

Active Nominal Forms

Infinitive: accúrrere
Present participle: accurrēns; accurréntis
Future participle: accursúrus
Gerund: accurréndum
Gerundive: accurréndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: accúrrere
Perfect participle: accursum



Active

Indicative

Present

egoaccurrō
tūaccurris
isaccurrit
nōsaccúrrimus
vōsaccúrritis
iīaccurrunt

Imperfect

egoaccurrḗbam
tūaccurrḗbās
isaccurrḗbat
nōsaccurrēbā́mus
vōsaccurrēbā́tis
iīaccurrḗbant

I Future

egoaccurram
tūaccurrēs
isaccurret
nōsaccurrḗmus
vōsaccurrḗtis
iīaccurrent

Perfect

egoaccurrī
tūaccurrístī
isaccurrit
nōsaccurrimus
vōsaccurrístis
iīaccurrḗrunt

Pluperfect

egoaccúrreram
tūaccúrrerās
isaccúrrerat
nōsaccurrerā́mus
vōsaccurrerā́tis
iīaccúrrerant

II Future

egoaccúrrerō
tūaccúrreris
isaccúrrerit
nōsaccurrérimus
vōsaccurréritis
iīaccúrrerint

Subjunctive

Present

egoaccurram
tūaccurrās
isaccurrat
nōsaccurrā́mus
vōsaccurrā́tis
iīaccurrant

Imperfect

egoaccurrerem
tūaccurrerēs
isaccurreret
nōsaccurrerḗmus
vōsaccurrerḗtis
iīaccurrerent








Perfect

egoaccúrrerim
tūaccúrreris
isaccúrrerit
nōsaccurrérimus
vōsaccurréritis
iīaccúrrerint

Pluperfect

egoaccurríssem
tūaccurríssēs
isaccurrísset
nōsaccurrissḗmus
vōsaccurrissḗtis
iīaccurríssent

I Imperative

tūaccurre
vōsaccúrrite

II Imperative

tūaccúrritō
isaccúrritō
vōsaccurritṓte
iīaccurrúntō

Passive

Indicative

Present

egoaccurror
tūaccúrreris
isaccúrritur
nōsaccúrrimur
vōsaccurríminī
iīaccurrúntur

Imperfect

egoaccurrḗbar
tūaccurrēbā́ris
isaccurrēbā́tur
nōsaccurrēbā́mur
vōsaccurrēbā́minī
iīaccurrēbántur

I Future

egoaccurrar
tūaccurrḗris
isaccurrḗtur
nōsaccurrḗmur
vōsaccurrḗminī
iīaccurréntur

Perfect

egoaccursus sum
tūaccursus es
isaccursus est
nōsaccursī sumus
vōsaccursī estis
iīaccursī sunt

Pluperfect

egoaccursus eram
tūaccursus erās
isaccursus erat
nōsaccursī erāmus
vōsaccursī erātis
iīaccursī erant

II Future

egoaccursus erō
tūaccursus eris
isaccursus erit
nōsaccursī erimus
vōsaccursī eritis
iīaccursī erunt

Subjunctive

Present

egoaccurrar
tūaccurrā́ris
isaccurrā́tur
nōsaccurrā́mur
vōsaccurrā́minī
iīaccurrā́ntur

Imperfect

egoaccurrerer
tūaccurrerḗris
isaccurrerḗtur
nōsaccurrerḗmur
vōsaccurrerḗminī
iīaccurrerḗntur








Perfect

egoaccursus sim
tūaccursus sīs
isaccursus sit
nōsaccursī sīmus
vōsaccursī sītis
iīaccursī sint

Pluperfect

egoaccursus essem
tūaccursus essēs
isaccursus esset
nōsaccursī essēmus
vōsaccursī essētis
iīaccursī essent

Verbs conjugated like 'accurro'

absisto, accurro, addisco, appello, assisto, attendo, attingo, attollo, cano, circumsisto, compello, concurro, condisco, consisto, contendo, contingo, curro, decurro, dedisco, depello, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'accurro'

accuro, occurro, accerso, accubo, accumbo, accuso, acquiro, curro, decurro, excurro,

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *h₂éd
3. Proto-Italic *ad
4. Proto-Italic *ad-
5. Latin ad-
6. Proto-Indo-European *ḱers-
7. Proto-Indo-European *-éti
8. Proto-Indo-European *ḱr̥séti
9. Proto-Italic *korzō
10. Latin currō
11. Latin accurrō
12. From ad- + currō (“run”).

Verbs referencing "accurro"

Old French acorre.

Additional Information

Verbs belonging to this group
1. either have reduplication in the perfect or
2. they are compounds of the verbs with reduplication

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses