inductīvus – Latin adjective declension

Latin adjective forms of inductīvus

Adjective: inductīvus
Hyphenation:
Declension: First, Second

Nominative

Singular masc.inductīvus
Singular fem.inductīva
Singular neut.inductīvum
Plural masc.inductīvī
Plural fem.inductīvae
Plural neut.inductīva

Genitive

Singular masc.inductīvī
Singular fem.inductīvae
Singular neut.inductīvī
Plural masc.inductīvōrum
Plural fem.inductīvārum
Plural neut.inductīvōrum

Dative

Singular masc.inductīvō
Singular fem.inductīvae
Singular neut.inductīvō
Plural masc.inductīvīs
Plural fem.inductīvīs
Plural neut.inductīvīs

Accusative

Singular masc.inductīvum
Singular fem.inductīvam
Singular neut.inductīvum
Plural masc.inductīvōs
Plural fem.inductīvās
Plural neut.inductīva

Ablative

Singular masc.inductīvō
Singular fem.inductīvā
Singular neut.inductīvō
Plural masc.inductīvīs
Plural fem.inductīvīs
Plural neut.inductīvīs

Vocative

Singular masc.inductīve
Singular fem.inductīva
Singular neut.inductīvum
Plural masc.inductīvī
Plural fem.inductīvae
Plural neut.inductīva

Comparison

Sample Sentences

Etymology

Verbs referencing "inductīvus"

Dutch Adjectives inductief.

Translations