aeternus – Latin adjective declension

Latin adjective forms of aeternus

Adjective: aeternus
Hyphenation:
Declension: First, Second

Nominative

Singular masc.aeternus
Singular fem.aeterna
Singular neut.aeternum
Plural masc.aeternī
Plural fem.aeternae
Plural neut.aeterna

Genitive

Singular masc.aeternī
Singular fem.aeternae
Singular neut.aeternī
Plural masc.aeternōrum
Plural fem.aeternārum
Plural neut.aeternōrum

Dative

Singular masc.aeternō
Singular fem.aeternae
Singular neut.aeternō
Plural masc.aeternīs
Plural fem.aeternīs
Plural neut.aeternīs

Accusative

Singular masc.aeternum
Singular fem.aeternam
Singular neut.aeternum
Plural masc.aeternōs
Plural fem.aeternās
Plural neut.aeterna

Ablative

Singular masc.aeternō
Singular fem.aeternā
Singular neut.aeternō
Plural masc.aeternīs
Plural fem.aeternīs
Plural neut.aeternīs

Vocative

Singular masc.aeterne
Singular fem.aeterna
Singular neut.aeternum
Plural masc.aeternī
Plural fem.aeternae
Plural neut.aeterna

Comparison

Sample Sentences

  • Non prata viridi laeta facie germinant,/nec adulta leni fluctuat Zephyro seges;/non ulla ramos silva pomiferos habet;/sterilis profundi vastitas squalet soli/et foeda tellus torpet aeterno situ— rerumque maestus finis et mundi ultima. ("No meadows bud, joyous with verdant, / mature waves in the gentle west wind, nor crop; / there is no grove of fruit bearing branches to regard; / barren: and the abysmal fields lie all untilled, / and the foul land lies torpid in abiding sufferance- sad end of things, and the world 's last.") [Lucius Annaeus Seneca, Hercules Furens]

Etymology

For older aeviternus, from aevum, from Proto-Indo-European *h₂eyu- (“long time, lifetime”). Morphologically, equivalent to aetās + -rnus.

Verbs referencing "aeternus"

English Adjectives eternal, Italian Adjectives eterno, Portuguese Adjectives eterno, English Adjectives eterne, Catalan Adjectives etern, Romanian Adjectives etern.

Translations