Infinitive
mener; mené
Gerund
menan
Auxiliary
avei
Past Participle
mené
Indicative
Present
| ie | meine; meineie |
| tu | meines; meineis |
| el;ela | meina; meineia; menea |
| nos | menon |
| vos | meneis |
| ei;eles | meina; meineia |
Imperfect
| ie | menove |
| tu | menoves |
| el;ela | menova |
| nos | menovan |
| vos | menovais |
| ei;eles | menova |
Future
| ie | menaré |
| tu | menaras |
| el;ela | menarà |
| nos | menaron |
| vos | menareis |
| ei;eles | menarà |
Subjunctive
Present
| ie | meine; meineie |
| tu | meines; meineis |
| el;ela | meine; meineie |
| nos | menon |
| vos | meneis |
| ei;eles | meine |
Imperfect
| ie | menasse |
| tu | menasses |
| el;ela | menassa |
| nos | menassan |
| vos | menassais |
| ei;eles | menassa |
Imperative
| Sg.2 | meina; meineia |
| Pl.1 | menon |
| Pl.2 | menede |