mener – Ladin verb conjugation

Ladin verb forms of mener

Infinitive

mener; mené

Gerund

menan

Auxiliary

avei

Past Participle

mené

Indicative

Present

iemeine; meineie
tumeines; meineis
el;elameina; meineia; menea
nosmenon
vosmeneis
ei;elesmeina; meineia

Imperfect

iemenove
tumenoves
el;elamenova
nosmenovan
vosmenovais
ei;elesmenova

Future

iemenaré
tumenaras
el;elamenarà
nosmenaron
vosmenareis
ei;elesmenarà

Subjunctive

Present

iemeine; meineie
tumeines; meineis
el;elameine; meineie
nosmenon
vosmeneis
ei;elesmeine

Imperfect

iemenasse
tumenasses
el;elamenassa
nosmenassan
vosmenassais
ei;elesmenassa

Imperative

Sg.2meina; meineia
Pl.1menon
Pl.2menede

Etymology

Inherited from Latin mināre, collateral form of minārī. See: Latin 'mino', Latin 'mino'.

Sample Sentences