jotta šuat ottoa rahoa ńiin äijän kun tarvitšet. (Uhtua)
emäntä on kylläńi kynšistäh, ei šillä tarvitše muuta. ńi šiitä šitä ken ei tarvinnun ńin annettih (šavuhirret) toisella šiitä ken tarvittši. Neitšyt Moarie emońi – – tule tänne tarvitešša, käy tänne kutšuttoaśśa (run.). ńi kun konša tarvittih hevoista ńi pit́i läht́ie ettšimäh metšäštä. vielä oli šiinäki (nim. riihtä ahdettaessa) antelija, lapšie – ei šiinä nyt roavašta tarvinnun. (Vuokkin)
vettähän tarvitah enšimäkši kuitenki. šitä (turvetta) tarvittšou monta kertoa šiitä vielä, šinä (tervan) poltanta(aikana. ei tarvita ńi naista toisekš kum miehet šepäsi toisijah. (Hietaj)
šiitä konša tarvittih (tulta) šiitä pikkuńi lonkattih avattiin ńiitä tuhkie. ei täššä vielä tarvitše ńeveskeä. (Kontokki)
no, vieĺä šid́ä t́eiĺä tarvittšou monda kahta elokšešša, kuin ei oĺe ńi mid́ä. (Tunkua)
suońiraudoa tarvitah konza suońistau ĺibo kivistäy. kun ei sidä regie tarvittu. (Korpis)
mie tarvitšen jauhuo (uud.). (Suoj)
ei sanois sildua tule, puida sih tarvitah. ei tšomal rožal voida syyvä, taboi kois tarvitah. (sp.) (Suistamo)
(vainajan päähine) še valkiešta voattiešta, kisseistä ommeltih, tšohera oli še yksi nurkka ta eikä šitä tarvin kiińi panna. (Pistoj)
oli veĺĺi ńiitä (karhuja), ńiit‿ei tarvinnum pöläštyö. (Uhtua)
yli ńeĺĺänkymmenen (vainajan) mie olen kuolettan ta peššyn ta roatan mitä tarvittšou. pie vain itše ńiin hyväsistä (morsiantasi) jottei tarvitše itkie – kyllä še vielä tämäm päivän (nim. hääpäivän) itkie mahtau. (Vuokkin)
šijanšorkka(aitoa ei tarvinnuv vitšaštoa. (Hietaj)
no eihän šitä tuov vertasešta avušta tarvitše noin äijälti spassaija. ei muuta tarvitše vihamiehellä molie kun šeitšentä tytärtä – ta viiještäki piisoau. šiin‿ei tarvittais muuta kun šitä rošeńittšoa liikuttoa ńi šilloin še šynnyttäis. (Kontokki)
šillä kapussalla šiitä kum paineltih ńi še (tulelleńńin) oli šillä hyvä, šillä ei muuta tarvinnut. (RukajM)