Hyphenation: vin‧ku‧a
Indicative
Present
| Sg.1 | vingun |
| Sg.2 | vingut |
| Sg.3 | vinkuu |
| Pl.1 | vingumma |
| Pl.2 | vingutta |
| Pl.3 | vinkuut; vinkuvat; vingutaa |
| Impersonal | vingutaa |
Imperfect
| Sg.1 | vinguin |
| Sg.2 | vinguit |
| Sg.3 | vinkui |
| Pl.1 | vinguimma |
| Pl.2 | vinguitta |
| Pl.3 | vinkuit; vinkuivat; vinguttii |
| Impersonal | vinguttii |
Conditional
| Sg.1 | vinkuisin |
| Sg.2 | vinkuisit |
| Sg.3 | vinkuis |
| Pl.1 | vinkuisimma |
| Pl.2 | vinkuisitta |
| Pl.3 | vinkuisiit; vinkuisivat; vinguttais |
| Impersonal | vinguttais |
Potential
| Sg.1 | vinkunen |
| Sg.2 | vinkunet |
| Sg.3 | vinkunoo |
| Pl.1 | vinkunemma |
| Pl.2 | vinkunetta |
| Pl.3 | vinkunoot |
| Impersonal | vinguttannoo |
Imperative
| Sg.2 | vinkuist; vingu |
| Sg.3 | vinkukoo |
| Pl.2 | vinkukaa |
| Pl.3 | vinkukoot |
| Impersonal | vinguttakkoo |
Infinitives
| I Infinitive | vinkua |
| II Infinitive, inessive | vinkujees |
| II Infinitive, instructive | vinkuen |
| III Infinitive, illative | vinkumaa |
| III Infinitive, inessive | vinkumaas |
| III Infinitive, elative | vinkumast |
| III Infinitive, abessive | vinkumata |
| IV Infinitive, nominative | vinkumiin |
| IV Infinitive, partitive | vinkumista; vinkumist |
Participles
| Active Present | vinkuva |
| Passive Present | vinguttava |
| Active Past | vinkunt; vinkunut |
| Passive Past | vinguttu |
Etymology
From Proto-Finnic *vinkudak, of onomatopoeic origin. Cognates include Finnish vinkua and Estonian vinguda. See: Finnish with old forms '
vinkua', Estonian '
vinguma'.
Sample Sentences