Hyphenation: vil‧kut‧taa
Indicative
Present
| Sg.1 | vilkutan |
| Sg.2 | vilkutat |
| Sg.3 | vilkuttaa |
| Pl.1 | vilkutamma |
| Pl.2 | vilkutatta |
| Pl.3 | vilkuttaat; vilkuttavat; vilkutettaa |
| Impersonal | vilkutettaa |
Imperfect
| Sg.1 | vilkutin |
| Sg.2 | vilkutit |
| Sg.3 | vilkutti |
| Pl.1 | vilkutimma |
| Pl.2 | vilkutitta |
| Pl.3 | vilkuttiit; vilkuttivat; vilkutettii |
| Impersonal | vilkutettii |
Conditional
| Sg.1 | vilkuttaisin |
| Sg.2 | vilkuttaisit |
| Sg.3 | vilkuttais |
| Pl.1 | vilkuttaisimma |
| Pl.2 | vilkuttaisitta |
| Pl.3 | vilkuttaisiit; vilkuttaisivat; vilkutettais |
| Impersonal | vilkutettais |
Potential
| Sg.1 | vilkuttanen |
| Sg.2 | vilkuttanet |
| Sg.3 | vilkuttannoo |
| Pl.1 | vilkuttanemma |
| Pl.2 | vilkuttanetta |
| Pl.3 | vilkuttannoot |
| Impersonal | vilkutettanoo |
Imperative
| Sg.2 | vilkuttaist; vilkuta |
| Sg.3 | vilkuttakkoo |
| Pl.2 | vilkuttakkaa |
| Pl.3 | vilkuttakkoot |
| Impersonal | vilkutettakoo |
Infinitives
| I Infinitive | vilkuttaa |
| II Infinitive, inessive | vilkuttaes |
| II Infinitive, instructive | vilkuttaen |
| III Infinitive, illative | vilkuttammaa |
| III Infinitive, inessive | vilkuttamas |
| III Infinitive, elative | vilkuttamast |
| III Infinitive, abessive | vilkuttamata |
| IV Infinitive, nominative | vilkuttamiin |
| IV Infinitive, partitive | vilkuttamista; vilkuttamist |
Participles
| Active Present | vilkuttava |
| Passive Present | vilkutettava |
| Active Past | vilkuttant; vilkuttanut |
| Passive Past | vilkutettu |
Verbs conjugated like vilkuttaa
vilahtaa,
upottaa,
seisattaa,
seisohtaa,
seisottaa,
saauttaa,
toimittaa,
kasvattaa,
vihmoittaa,
aatuttaa,
huitsuttaa,
tavoittaa,
painuttaa,
punettaa,
kloksuttaa,
vurahtaa,
napsuttaa,
nagrattaa,
nagrahtaa,
arvoittaa, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
From vilkkaa (“to flash”) + -uttaa. Akin to Finnish vilkuttaa. See: Finnish with old forms '
vilkuttaa'.
Sample Sentences