Hyphenation: o‧ras‧tu‧a
Indicative
Present
| Sg.1 | orassun |
| Sg.2 | orassut |
| Sg.3 | orastuu |
| Pl.1 | orassumma |
| Pl.2 | orassutta |
| Pl.3 | orastuut; orastuvat; orassuttaa |
| Impersonal | orassuttaa |
Imperfect
| Sg.1 | orassuin |
| Sg.2 | orassuit |
| Sg.3 | orastui |
| Pl.1 | orassuimma |
| Pl.2 | orassuitta |
| Pl.3 | orastuit; orastuivat; orassuttii |
| Impersonal | orassuttii |
Conditional
| Sg.1 | orastuisin |
| Sg.2 | orastuisit |
| Sg.3 | orastuis |
| Pl.1 | orastuisimma |
| Pl.2 | orastuisitta |
| Pl.3 | orastuisiit; orastuisivat; orassuttais |
| Impersonal | orassuttais |
Potential
| Sg.1 | orastunen |
| Sg.2 | orastunet |
| Sg.3 | orastunnoo |
| Pl.1 | orastunemma |
| Pl.2 | orastunetta |
| Pl.3 | orastunnoot |
| Impersonal | orassuttanoo |
Imperative
| Sg.2 | orastuist; orassu |
| Sg.3 | orastukkoo |
| Pl.2 | orastukkaa |
| Pl.3 | orastukkoot |
| Impersonal | orassuttakoo |
Infinitives
| I Infinitive | orastua |
| II Infinitive, inessive | orastues |
| II Infinitive, instructive | orastuen |
| III Infinitive, illative | orastummaa |
| III Infinitive, inessive | orastumas |
| III Infinitive, elative | orastumast |
| III Infinitive, abessive | orastumata |
| IV Infinitive, nominative | orastumiin |
| IV Infinitive, partitive | orastumista; orastumist |
Participles
| Active Present | orastuva |
| Passive Present | orassuttava |
| Active Past | orastunt; orastunut |
| Passive Past | orassuttu |
Verbs conjugated like orastua
kellastua,
punastua,
kuristua,
nahistua,
voimistua,
nooristua,
rankastua,
pikastua,
onnistua,
vahvistua,
reukastua,
varistua,
kirkastua,
orastua,
valmistua,
rikastua,
arastua,
tutustua,
ihastua,
nikostua, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
From oras (“sprout”) + -staa + -ua. Akin to Finnish orastua. See: Finnish with old forms '
orastua'.
Sample Sentences