munnia – Ingrian verb conjugation

Ingrian verb forms of munnia

Hyphenation: mun‧ni‧a

Indicative

Present

Sg.1munin
Sg.2munit
Sg.3munnii
Pl.1munimma
Pl.2munitta
Pl.3munniit; munivat; munitaa
Impersonalmunitaa

Imperfect

Sg.1munin
Sg.2munit
Sg.3muni
Pl.1munimma
Pl.2munitta
Pl.3munniit; munivat; munittii
Impersonalmunittii

Conditional

Sg.1munisin
Sg.2munisit; munniist
Sg.3munis
Pl.1munisimma
Pl.2munisitta
Pl.3munisiit; munisivat; munittais
Impersonalmunittais

Potential

Sg.1muninen
Sg.2muninet
Sg.3muninoo
Pl.1muninemma
Pl.2muninetta
Pl.3muninoot
Impersonalmunittannoo

Imperative

Sg.2muni
Sg.3munikoo
Pl.2munikaa
Pl.3munikoot
Impersonalmunittakkoo

Infinitives

I Infinitivemunnia
II Infinitive, inessivemunijees
II Infinitive, instructivemunnien
III Infinitive, illativemunimaa
III Infinitive, inessivemunimaas
III Infinitive, elativemunimast
III Infinitive, abessivemunimata
IV Infinitive, nominativemunimiin
IV Infinitive, partitivemunimista; munimist

Participles

Active Presentmuniva
Passive Presentmunittava
Active Pastmunint; muninut
Passive Pastmunittu

Verbs conjugated like munnia

munnia,

Etymology

From Proto-Finnic *munidak, equivalent to muna (“egg”) + -ia. Cognates include Finnish munia and Veps munda. See: Finnish with old forms 'munia', Veps 'munda'.

Sample Sentences