Hyphenation: keh‧non‧tu‧a
Indicative
Present
| Sg.1 | kehnonnun |
| Sg.2 | kehnonnut |
| Sg.3 | kehnontuu |
| Pl.1 | kehnonnumma |
| Pl.2 | kehnonnutta |
| Pl.3 | kehnontuut; kehnontuvat; kehnonnuttaa |
| Impersonal | kehnonnuttaa |
Imperfect
| Sg.1 | kehnonnuin |
| Sg.2 | kehnonnuit |
| Sg.3 | kehnontui |
| Pl.1 | kehnonnuimma |
| Pl.2 | kehnonnuitta |
| Pl.3 | kehnontuit; kehnontuivat; kehnonnuttii |
| Impersonal | kehnonnuttii |
Conditional
| Sg.1 | kehnontuisin |
| Sg.2 | kehnontuisit |
| Sg.3 | kehnontuis |
| Pl.1 | kehnontuisimma |
| Pl.2 | kehnontuisitta |
| Pl.3 | kehnontuisiit; kehnontuisivat; kehnonnuttais |
| Impersonal | kehnonnuttais |
Potential
| Sg.1 | kehnontunen |
| Sg.2 | kehnontunet |
| Sg.3 | kehnontunnoo |
| Pl.1 | kehnontunemma |
| Pl.2 | kehnontunetta |
| Pl.3 | kehnontunnoot |
| Impersonal | kehnonnuttanoo |
Imperative
| Sg.2 | kehnontuist; kehnonnu |
| Sg.3 | kehnontukkoo |
| Pl.2 | kehnontukkaa |
| Pl.3 | kehnontukkoot |
| Impersonal | kehnonnuttakoo |
Infinitives
| I Infinitive | kehnontua |
| II Infinitive, inessive | kehnontues |
| II Infinitive, instructive | kehnontuen |
| III Infinitive, illative | kehnontummaa |
| III Infinitive, inessive | kehnontumas |
| III Infinitive, elative | kehnontumast |
| III Infinitive, abessive | kehnontumata |
| IV Infinitive, nominative | kehnontumiin |
| IV Infinitive, partitive | kehnontumista; kehnontumist |
Participles
| Active Present | kehnontuva |
| Passive Present | kehnonnuttava |
| Active Past | kehnontunt; kehnontunut |
| Passive Past | kehnonnuttu |
Etymology
From kehno (“thin”) + -ntua. Akin to Finnish kehnontua. See: Finnish with old forms '
kehnontua'.
Sample Sentences