Hyphenation: kai‧ku‧a
Indicative
Present
| Sg.1 | kajun |
| Sg.2 | kajut |
| Sg.3 | kaikuu |
| Pl.1 | kajumma |
| Pl.2 | kajutta |
| Pl.3 | kaikuut; kaikuvat; kajutaa |
| Impersonal | kajutaa |
Imperfect
| Sg.1 | kajuin |
| Sg.2 | kajuit |
| Sg.3 | kaikui |
| Pl.1 | kajuimma |
| Pl.2 | kajuitta |
| Pl.3 | kaikuit; kaikuivat; kajuttii |
| Impersonal | kajuttii |
Conditional
| Sg.1 | kaikuisin |
| Sg.2 | kaikuisit |
| Sg.3 | kaikuis |
| Pl.1 | kaikuisimma |
| Pl.2 | kaikuisitta |
| Pl.3 | kaikuisiit; kaikuisivat; kajuttais |
| Impersonal | kajuttais |
Potential
| Sg.1 | kaikunen |
| Sg.2 | kaikunet |
| Sg.3 | kaikunoo |
| Pl.1 | kaikunemma |
| Pl.2 | kaikunetta |
| Pl.3 | kaikunoot |
| Impersonal | kajuttannoo |
Imperative
| Sg.2 | kaikuist; kaju |
| Sg.3 | kaikukoo |
| Pl.2 | kaikukaa |
| Pl.3 | kaikukoot |
| Impersonal | kajuttakkoo |
Infinitives
| I Infinitive | kaikua |
| II Infinitive, inessive | kaikujees |
| II Infinitive, instructive | kaikuen |
| III Infinitive, illative | kaikumaa |
| III Infinitive, inessive | kaikumaas |
| III Infinitive, elative | kaikumast |
| III Infinitive, abessive | kaikumata |
| IV Infinitive, nominative | kaikumiin |
| IV Infinitive, partitive | kaikumista; kaikumist |
Participles
| Active Present | kaikuva |
| Passive Present | kajuttava |
| Active Past | kaikunt; kaikunut |
| Passive Past | kajuttu |
Verbs conjugated like kaikua
kaikua,
Etymology
From Proto-Finnic *kaikudak. Cognates include Finnish kaikua and Estonian kaikuda. See: Finnish with old forms '
kaikua'.
Sample Sentences