Hyphenation: hu‧mal‧tu‧a
Indicative
Present
| Sg.1 | humallun |
| Sg.2 | humallut |
| Sg.3 | humaltuu |
| Pl.1 | humallumma |
| Pl.2 | humallutta |
| Pl.3 | humaltuut; humaltuvat; humalluttaa |
| Impersonal | humalluttaa |
Imperfect
| Sg.1 | humalluin |
| Sg.2 | humalluit |
| Sg.3 | humaltui |
| Pl.1 | humalluimma |
| Pl.2 | humalluitta |
| Pl.3 | humaltuit; humaltuivat; humalluttii |
| Impersonal | humalluttii |
Conditional
| Sg.1 | humaltuisin |
| Sg.2 | humaltuisit |
| Sg.3 | humaltuis |
| Pl.1 | humaltuisimma |
| Pl.2 | humaltuisitta |
| Pl.3 | humaltuisiit; humaltuisivat; humalluttais |
| Impersonal | humalluttais |
Potential
| Sg.1 | humaltunen |
| Sg.2 | humaltunet |
| Sg.3 | humaltunnoo |
| Pl.1 | humaltunemma |
| Pl.2 | humaltunetta |
| Pl.3 | humaltunnoot |
| Impersonal | humalluttanoo |
Imperative
| Sg.2 | humaltuist; humallu |
| Sg.3 | humaltukkoo |
| Pl.2 | humaltukkaa |
| Pl.3 | humaltukkoot |
| Impersonal | humalluttakoo |
Infinitives
| I Infinitive | humaltua |
| II Infinitive, inessive | humaltues |
| II Infinitive, instructive | humaltuen |
| III Infinitive, illative | humaltummaa |
| III Infinitive, inessive | humaltumas |
| III Infinitive, elative | humaltumast |
| III Infinitive, abessive | humaltumata |
| IV Infinitive, nominative | humaltumiin |
| IV Infinitive, partitive | humaltumista; humaltumist |
Participles
| Active Present | humaltuva |
| Passive Present | humalluttava |
| Active Past | humaltunt; humaltunut |
| Passive Past | humalluttu |
Etymology
From humala (“drunkenness”) + -tua. Akin to Finnish humaltua. See: Finnish with old forms '
humaltua'.
Sample Sentences