Nominal Forms
Infinitive: tjá
First participle: hafa tjáð
Second participle: tjáð
Indicative
Present
| ég | tjái |
| þú | tjáir; tér |
| hann | tjáir; tér |
| við | tjáum |
| þið | tjáið |
| þeir | tjá |
Perfect
| ég | hef tjáð |
| þú | hefur tjáð |
| hann | hefur tjáð |
| við | höfum tjáð |
| þið | hafið tjáð |
| þeir | hafa tjáð |
Past
| ég | tjáði |
| þú | tjáðir |
| hann | tjáði |
| við | tjáðum |
| þið | tjáðuð |
| þeir | tjáðu |
Pluperfect
| ég | hafði tjáð |
| þú | hafðir tjáð |
| hann | hafði tjáð |
| við | höfðum tjáð |
| þið | höfðuð tjáð |
| þeir | höfðu tjáð |
Future
| ég | mun tjá |
| þú | munt tjá |
| hann | mun tjá |
| við | munum tjá |
| þið | munuð tjá |
| þeir | munu tjá |
Future Perfect
| ég | mun hafa tjáð |
| þú | munt hafa tjáð |
| hann | mun hafa tjáð |
| við | munum hafa tjáð |
| þið | munuð hafa tjáð |
| þeir | munu hafa tjáð |
Subjunctive
Present
| ég | tjái |
| þú | tjáir |
| hann | tjái |
| við | tjáum |
| þið | tjáið |
| þeir | tjái |
Perfect
| ég | hafi tjáð |
| þú | hafir tjáð |
| hann | hafi tjáð |
| við | höfum tjáð |
| þið | hafið tjáð |
| þeir | hafi tjáð |
Past
| ég | tjáði |
| þú | tjáðir |
| hann | tjáði |
| við | tjáðum |
| þið | tjáðuð |
| þeir | tjáðu |
Pluperfect
| ég | hefði tjáð |
| þú | hefðir tjáð |
| hann | hefði tjáð |
| við | hefðum tjáð |
| þið | hefðuð tjáð |
| þeir | hefðu tjáð |
Conditional
Present
| ég | mundi tjá |
| þú | mundir tjá |
| hann | mundi tjá |
| við | mundum tjá |
| þið | munduð tjá |
| þeir | mundu tjá |
Past conditional
| ég | mundi hafa tjáð |
| þú | mundir hafa tjáð |
| hann | mundi hafa tjáð |
| við | mundum hafa tjáð |
| þið | munduð hafa tjáð |
| þeir | mundu hafa tjáð |
Etymology
From Old Norse tjá, from Proto-Germanic *tīhaną. See: Old Norse '
tjá', Proto-Germanic '
*tīhaną'.
Verbs referencing "tjá"
Danish
te.
Verbs conjugated like 'tjá'
tjá,
Verbs similar to 'tjá'
já,
ljá,
sjá,
þjá,
á,
æja,
dá,
etja,
fá,
flá,
Translations
express, to convey meaning