Nominal Forms
Infinitive: stökkva
First participle: hafa stokkið; stökkt
Second participle: stokkið; stökkt
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | stekk; stökkvi |
| þú | stekkur; stökkvir |
| hann | stekkur; stökkvi |
| við | stökkvum |
| þið | stökkvið |
| þeir | stökkva |
Perfect
| ég | hef stokkið; stökkt |
| þú | hefur stokkið; stökkt |
| hann | hefur stokkið; stökkt |
| við | höfum stokkið; stökkt |
| þið | hafið stokkið; stökkt |
| þeir | hafa stokkið; stökkt |
Past
| ég | stökk; stökkti |
| þú | stökkst; stökktir |
| hann | stökk; stökkti |
| við | stukkum; stökktum |
| þið | stukkuð; stökktuð |
| þeir | stukku; stökktu |
Pluperfect
| ég | hafði stokkið; stökkt |
| þú | hafðir stokkið; stökkt |
| hann | hafði stokkið; stökkt |
| við | höfðum stokkið; stökkt |
| þið | höfðuð stokkið; stökkt |
| þeir | höfðu stokkið; stökkt |
Future
| ég | mun stökkva |
| þú | munt stökkva |
| hann | mun stökkva |
| við | munum stökkva |
| þið | munuð stökkva |
| þeir | munu stökkva |
Future Perfect
| ég | mun hafa stokkið; stökkt |
| þú | munt hafa stokkið; stökkt |
| hann | mun hafa stokkið; stökkt |
| við | munum hafa stokkið; stökkt |
| þið | munuð hafa stokkið; stökkt |
| þeir | munu hafa stokkið; stökkt |
Subjunctive
Present
| ég | stökkvi |
| þú | stökkvir |
| hann | stökkvi |
| við | stökkvum |
| þið | stökkvið |
| þeir | stökkvi |
Perfect
| ég | hafi stokkið; stökkt |
| þú | hafir stokkið; stökkt |
| hann | hafi stokkið; stökkt |
| við | höfum stokkið; stökkt |
| þið | hafið stokkið; stökkt |
| þeir | hafi stokkið; stökkt |
Past
| ég | stykki; stekkti |
| þú | stykkir; stekktir |
| hann | stykki; stekkti |
| við | stykkum; stekktum |
| þið | stykkuð; stekktuð |
| þeir | stykku; stekktu |
Pluperfect
| ég | hefði stokkið; stökkt |
| þú | hefðir stokkið; stökkt |
| hann | hefði stokkið; stökkt |
| við | hefðum stokkið; stökkt |
| þið | hefðuð stokkið; stökkt |
| þeir | hefðu stokkið; stökkt |
Conditional
Present
| ég | mundi stökkva |
| þú | mundir stökkva |
| hann | mundi stökkva |
| við | mundum stökkva |
| þið | munduð stökkva |
| þeir | mundu stökkva |
Past conditional
| ég | mundi hafa stokkið; stökkt |
| þú | mundir hafa stokkið; stökkt |
| hann | mundi hafa stokkið; stökkt |
| við | mundum hafa stokkið; stökkt |
| þið | munduð hafa stokkið; stökkt |
| þeir | mundu hafa stokkið; stökkt |
Imperative
| þú | stökkv |
| við | stökkvum |
| þið | stökkvið |
Sample Sentences
-
Þetta var ljóst um leið og við stukkum um borð með þessu skíta- Kanemitsu fyrirtæki.
(RoboCop 3)
-
Elskan Stökktu þá á það Hlutir hverfa greipum úr
(Merrily We Roll Along)
-
Jæja, fjandinn hafi það ! Ég held að hann ætli að stökkva.
(1941)
-
Stökktu! Stökktu drengur ! Komið þið ! Ýttu !
(The Hobbit: An Unexpected Journey)
-
Victoria, eiginkona þín, stökk fram af brú og lést.
(Poor Things)
-
Leita að veikum hlekk Í brynjunni. Bingó. Nei, ég get ekki stokkið.
(CHIPS)
Etymology
From Old Norse støkkva, from Proto-Germanic *stinkwaną. See: Proto-Germanic '
*stinkwaną'.
Verbs referencing "stökkva"
English
stink.
Verbs similar to 'stökkva'
slökkva,
sökkva,
hrökkva,
rökkva,
stækka,
stöðva,
dökkna,
skekkja,
skokka,
skrökva,
Translations