skíta – Icelandic verb conjugation

Icelandic verb forms of skíta

Nominal Forms

Infinitive: skíta
First participle: hafa skitið
Second participle: skitið

Cognates

-

Indicative

Present

égskít
þúskítur
hannskítur
viðskítum
þiðskítið
þeirskíta

Perfect

éghef skitið
þúhefur skitið
hannhefur skitið
viðhöfum skitið
þiðhafið skitið
þeirhafa skitið

Past

égskeit
þúskeist
hannskeit
viðskitum
þiðskituð
þeirskitu

Pluperfect

éghafði skitið
þúhafðir skitið
hannhafði skitið
viðhöfðum skitið
þiðhöfðuð skitið
þeirhöfðu skitið

Future

égmun skíta
þúmunt skíta
hannmun skíta
viðmunum skíta
þiðmunuð skíta
þeirmunu skíta

Future Perfect

égmun hafa skitið
þúmunt hafa skitið
hannmun hafa skitið
viðmunum hafa skitið
þiðmunuð hafa skitið
þeirmunu hafa skitið

Subjunctive

Present

égskíti
þúskítir
hannskíti
viðskítum
þiðskítið
þeirskíti

Perfect

éghafi skitið
þúhafir skitið
hannhafi skitið
viðhöfum skitið
þiðhafið skitið
þeirhafi skitið

Past

égskiti
þúskitir
hannskiti
viðskitum
þiðskituð
þeirskitu

Pluperfect

éghefði skitið
þúhefðir skitið
hannhefði skitið
viðhefðum skitið
þiðhefðuð skitið
þeirhefðu skitið

Conditional

Present

égmundi skíta
þúmundir skíta
hannmundi skíta
viðmundum skíta
þiðmunduð skíta
þeirmundu skíta

Past conditional

égmundi hafa skitið
þúmundir hafa skitið
hannmundi hafa skitið
viðmundum hafa skitið
þiðmunduð hafa skitið
þeirmundu hafa skitið

Imperative

þúskít
viðskítum
þiðskítið

Sample Sentences

  • Út með þig og skeindu þig. - Hvaða fýla er þetta ? - Hann skeit í sig. Hvar er Dietrich ? (Face/Off)
  • Þetta var ljóst um leið og við stukkum um borð með þessu skíta- Kanemitsu fyrirtæki. (RoboCop 3)

Etymology

From Old Norse skíta, from Proto-Germanic *skītaną, from Proto-Indo-European *skeyd-, *sḱeyd- (“to cut off”). See: Proto-Germanic '*skītaną'.

Verbs referencing "skíta"

Luxembourgish schäissen.

Verbs conjugated like 'skíta'

bíta, dríta, líta, rísta, ríta, skíta, slíta, álíta,

Verbs similar to 'skíta'

skína, skíra, skúta, slíta, álíta, bíta, dríta, hníta, líta, ríta,

Translations

  • shit, vulgar: to excrete (something) through the anus
  • shit, vulgar: to be stricken with fear