Nominal Forms
Infinitive: kvíða
First participle: hafa kviðið
Second participle: kviðið
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | kvíði |
| þú | kvíðir |
| hann | kvíðir |
| við | kvíðum |
| þið | kvíðið |
| þeir | kvíða |
Perfect
| ég | hef kviðið |
| þú | hefur kviðið |
| hann | hefur kviðið |
| við | höfum kviðið |
| þið | hafið kviðið |
| þeir | hafa kviðið |
Past
| ég | kveið |
| þú | kveiðst |
| hann | kveið |
| við | kviðum |
| þið | kviðuð |
| þeir | kviðu |
Pluperfect
| ég | hafði kviðið |
| þú | hafðir kviðið |
| hann | hafði kviðið |
| við | höfðum kviðið |
| þið | höfðuð kviðið |
| þeir | höfðu kviðið |
Future
| ég | mun kvíða |
| þú | munt kvíða |
| hann | mun kvíða |
| við | munum kvíða |
| þið | munuð kvíða |
| þeir | munu kvíða |
Future Perfect
| ég | mun hafa kviðið |
| þú | munt hafa kviðið |
| hann | mun hafa kviðið |
| við | munum hafa kviðið |
| þið | munuð hafa kviðið |
| þeir | munu hafa kviðið |
Subjunctive
Present
| ég | kvíði |
| þú | kvíðir |
| hann | kvíði |
| við | kvíðum |
| þið | kvíðið |
| þeir | kvíði |
Perfect
| ég | hafi kviðið |
| þú | hafir kviðið |
| hann | hafi kviðið |
| við | höfum kviðið |
| þið | hafið kviðið |
| þeir | hafi kviðið |
Past
| ég | kviði |
| þú | kviðir |
| hann | kviði |
| við | kviðum |
| þið | kviðuð |
| þeir | kviðu |
Pluperfect
| ég | hefði kviðið |
| þú | hefðir kviðið |
| hann | hefði kviðið |
| við | hefðum kviðið |
| þið | hefðuð kviðið |
| þeir | hefðu kviðið |
Conditional
Present
| ég | mundi kvíða |
| þú | mundir kvíða |
| hann | mundi kvíða |
| við | mundum kvíða |
| þið | munduð kvíða |
| þeir | mundu kvíða |
Past conditional
| ég | mundi hafa kviðið |
| þú | mundir hafa kviðið |
| hann | mundi hafa kviðið |
| við | mundum hafa kviðið |
| þið | munduð hafa kviðið |
| þeir | mundu hafa kviðið |
Imperative
| þú | kvíð |
| við | kvíðum |
| þið | kvíðið |
Sample Sentences
-
Ég kvíði engu. (I'm not nervous about anything.)
Etymology
From Old Norse kvíða (“to be apprehensive”), possibly related to Old English cwīþan and Old Saxon qwiðean (“to complain”), with further cognates outside of Germanic uncertain, though compare kveina (“to wail, lament”).
Verbs referencing "kvíða"
Swedish
kvida, Danish
kvie.
Verbs conjugated like 'kvíða'
kvíða,
Verbs similar to 'kvíða'
kveða,
svíða,
ákveða,
bíða,
dvína,
hvíla,
hvína,
klæða,
klífa,
klípa,
Translations