Nominal Forms
Infinitive: knýja
First participle: hafa knúið
Second participle: knúið
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | kný |
| þú | knýrð |
| hann | knýr |
| við | knýjum |
| þið | knýið |
| þeir | knýja |
Perfect
| ég | hef knúið |
| þú | hefur knúið |
| hann | hefur knúið |
| við | höfum knúið |
| þið | hafið knúið |
| þeir | hafa knúið |
Past
| ég | knúði |
| þú | knúðir |
| hann | knúði |
| við | knúðum |
| þið | knúðuð |
| þeir | knúðu |
Pluperfect
| ég | hafði knúið |
| þú | hafðir knúið |
| hann | hafði knúið |
| við | höfðum knúið |
| þið | höfðuð knúið |
| þeir | höfðu knúið |
Future
| ég | mun knýja |
| þú | munt knýja |
| hann | mun knýja |
| við | munum knýja |
| þið | munuð knýja |
| þeir | munu knýja |
Future Perfect
| ég | mun hafa knúið |
| þú | munt hafa knúið |
| hann | mun hafa knúið |
| við | munum hafa knúið |
| þið | munuð hafa knúið |
| þeir | munu hafa knúið |
Subjunctive
Present
| ég | knýi |
| þú | knýir |
| hann | knýi |
| við | knýum |
| þið | knýið |
| þeir | knýi |
Perfect
| ég | hafi knúið |
| þú | hafir knúið |
| hann | hafi knúið |
| við | höfum knúið |
| þið | hafið knúið |
| þeir | hafi knúið |
Past
| ég | knýði |
| þú | knýðir |
| hann | knýði |
| við | knýðum |
| þið | knýðuð |
| þeir | knýðu |
Pluperfect
| ég | hefði knúið |
| þú | hefðir knúið |
| hann | hefði knúið |
| við | hefðum knúið |
| þið | hefðuð knúið |
| þeir | hefðu knúið |
Conditional
Present
| ég | mundi knýja |
| þú | mundir knýja |
| hann | mundi knýja |
| við | mundum knýja |
| þið | munduð knýja |
| þeir | mundu knýja |
Past conditional
| ég | mundi hafa knúið |
| þú | mundir hafa knúið |
| hann | mundi hafa knúið |
| við | mundum hafa knúið |
| þið | munduð hafa knúið |
| þeir | mundu hafa knúið |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse knýja, from Proto-Germanic *knūjaną, from Proto-Indo-European *gnewH-. See: Proto-Germanic '
*knūjaną'.
Verbs similar to 'knýja'
gnýja,
dýja,
flýja,
frýja,
hlýja,
hnýta,
kefja,
klæja,
knega,
krýna,
Translations