Nominal Forms
Infinitive: há
First participle: hafa háð
Second participle: háð
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | hái |
| þú | háir |
| hann | háir |
| við | háum |
| þið | háið |
| þeir | há |
Perfect
| ég | hef háð |
| þú | hefur háð |
| hann | hefur háð |
| við | höfum háð |
| þið | hafið háð |
| þeir | hafa háð |
Past
| ég | háði |
| þú | háðir |
| hann | háði |
| við | háðum |
| þið | háðuð |
| þeir | háðu |
Pluperfect
| ég | hafði háð |
| þú | hafðir háð |
| hann | hafði háð |
| við | höfðum háð |
| þið | höfðuð háð |
| þeir | höfðu háð |
Future
| ég | mun há |
| þú | munt há |
| hann | mun há |
| við | munum há |
| þið | munuð há |
| þeir | munu há |
Future Perfect
| ég | mun hafa háð |
| þú | munt hafa háð |
| hann | mun hafa háð |
| við | munum hafa háð |
| þið | munuð hafa háð |
| þeir | munu hafa háð |
Subjunctive
Present
| ég | hái |
| þú | háir |
| hann | hái |
| við | háum |
| þið | háið |
| þeir | hái |
Perfect
| ég | hafi háð |
| þú | hafir háð |
| hann | hafi háð |
| við | höfum háð |
| þið | hafið háð |
| þeir | hafi háð |
Past
| ég | háði |
| þú | háðir |
| hann | háði |
| við | háðum |
| þið | háðuð |
| þeir | háðu |
Pluperfect
| ég | hefði háð |
| þú | hefðir háð |
| hann | hefði háð |
| við | hefðum háð |
| þið | hefðuð háð |
| þeir | hefðu háð |
Conditional
Present
| ég | mundi há |
| þú | mundir há |
| hann | mundi há |
| við | mundum há |
| þið | munduð há |
| þeir | mundu há |
Past conditional
| ég | mundi hafa háð |
| þú | mundir hafa háð |
| hann | mundi hafa háð |
| við | mundum hafa háð |
| þið | munduð hafa háð |
| þeir | mundu hafa háð |
Sample Sentences
Etymology
Compare Proto-Germanic *hawāną and Icelandic háð. See: Proto-Germanic '
*hawāną'.
Verbs conjugated like 'há'
afmá,
dá,
gljá,
gá,
hvá,
há,
já,
klá,
lá,
má,
skrá,
spá,
strá,
sá,
Þjást,
á,
útkljá,
þjá,
þrá,
Verbs similar to 'há'
á,
dá,
fá,
gá,
hvá,
já,
lá,
má,
ná,
sá,
Translations