Nominal Forms
Infinitive: hindra
First participle: hafa hindrað
Second participle: hindrað
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | hindra |
| þú | hindrar |
| hann | hindrar |
| við | hindrum |
| þið | hindrið |
| þeir | hindra |
Perfect
| ég | hef hindrað |
| þú | hefur hindrað |
| hann | hefur hindrað |
| við | höfum hindrað |
| þið | hafið hindrað |
| þeir | hafa hindrað |
Past
| ég | hindraði |
| þú | hindraðir |
| hann | hindraði |
| við | hindraðum |
| þið | hindraðuð |
| þeir | hindraðu |
Pluperfect
| ég | hafði hindrað |
| þú | hafðir hindrað |
| hann | hafði hindrað |
| við | höfðum hindrað |
| þið | höfðuð hindrað |
| þeir | höfðu hindrað |
Future
| ég | mun hindra |
| þú | munt hindra |
| hann | mun hindra |
| við | munum hindra |
| þið | munuð hindra |
| þeir | munu hindra |
Future Perfect
| ég | mun hafa hindrað |
| þú | munt hafa hindrað |
| hann | mun hafa hindrað |
| við | munum hafa hindrað |
| þið | munuð hafa hindrað |
| þeir | munu hafa hindrað |
Subjunctive
Present
| ég | hindri |
| þú | hindrir |
| hann | hindri |
| við | hindrum |
| þið | hindrið |
| þeir | hindri |
Perfect
| ég | hafi hindrað |
| þú | hafir hindrað |
| hann | hafi hindrað |
| við | höfum hindrað |
| þið | hafið hindrað |
| þeir | hafi hindrað |
Past
| ég | hindraði |
| þú | hindraðir |
| hann | hindraði |
| við | hindraðum |
| þið | hindraðuð |
| þeir | hindraðu |
Pluperfect
| ég | hefði hindrað |
| þú | hefðir hindrað |
| hann | hefði hindrað |
| við | hefðum hindrað |
| þið | hefðuð hindrað |
| þeir | hefðu hindrað |
Conditional
Present
| ég | mundi hindra |
| þú | mundir hindra |
| hann | mundi hindra |
| við | mundum hindra |
| þið | munduð hindra |
| þeir | mundu hindra |
Past conditional
| ég | mundi hafa hindrað |
| þú | mundir hafa hindrað |
| hann | mundi hafa hindrað |
| við | mundum hafa hindrað |
| þið | munduð hafa hindrað |
| þeir | mundu hafa hindrað |
Imperative
| þú | hindra |
| við | hindrum |
| þið | hindrið |
Sample Sentences
-
Þið gátuð hindrað stökkbreytinguna en gerðuð það ekki.
(Outbreak)
Etymology
From Old Norse hindra, from Proto-Germanic *hinderōną. See: Proto-Germanic '
*hinderōną'.
Verbs conjugated like 'hindra'
afborga,
afhjúpa,
afneita,
afplána,
afreka,
afvopna,
athuga,
atvikast,
aula,
aumka,
auðga,
auðnast,
baula,
beisla,
bendla,
bergmála,
betla,
bifa,
bila,
blessa, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'hindra'
binda,
föndra,
henda,
hrinda,
hungra,
sundra,
tendra,
undra,
vinda,
anda,
Translations
deter, to prevent something from happening