Nominal Forms
Infinitive: heimta
First participle: hafa heimt; heimtað
Second participle: heimt; heimtað
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | heimti; heimta |
| þú | heimtir; heimtar |
| hann | heimtir; heimtar |
| við | heimtum |
| þið | heimtið |
| þeir | heimta |
Perfect
| ég | hef heimt; heimtað |
| þú | hefur heimt; heimtað |
| hann | hefur heimt; heimtað |
| við | höfum heimt; heimtað |
| þið | hafið heimt; heimtað |
| þeir | hafa heimt; heimtað |
Past
| ég | heimti; heimtaði |
| þú | heimtir; heimtaðir |
| hann | heimti; heimtaði |
| við | heimtum; heimtaðum |
| þið | heimtuð; heimtaðuð |
| þeir | heimtu; heimtaðu |
Pluperfect
| ég | hafði heimt; heimtað |
| þú | hafðir heimt; heimtað |
| hann | hafði heimt; heimtað |
| við | höfðum heimt; heimtað |
| þið | höfðuð heimt; heimtað |
| þeir | höfðu heimt; heimtað |
Future
| ég | mun heimta |
| þú | munt heimta |
| hann | mun heimta |
| við | munum heimta |
| þið | munuð heimta |
| þeir | munu heimta |
Future Perfect
| ég | mun hafa heimt; heimtað |
| þú | munt hafa heimt; heimtað |
| hann | mun hafa heimt; heimtað |
| við | munum hafa heimt; heimtað |
| þið | munuð hafa heimt; heimtað |
| þeir | munu hafa heimt; heimtað |
Subjunctive
Present
| ég | heimti |
| þú | heimtir |
| hann | heimti |
| við | heimtum |
| þið | heimtið |
| þeir | heimti |
Perfect
| ég | hafi heimt; heimtað |
| þú | hafir heimt; heimtað |
| hann | hafi heimt; heimtað |
| við | höfum heimt; heimtað |
| þið | hafið heimt; heimtað |
| þeir | hafi heimt; heimtað |
Past
| ég | heimti; heimtaði |
| þú | heimtir; heimtaðir |
| hann | heimti; heimtaði |
| við | heimtum; heimtaðum |
| þið | heimtuð; heimtaðuð |
| þeir | heimtu; heimtaðu |
Pluperfect
| ég | hefði heimt; heimtað |
| þú | hefðir heimt; heimtað |
| hann | hefði heimt; heimtað |
| við | hefðum heimt; heimtað |
| þið | hefðuð heimt; heimtað |
| þeir | hefðu heimt; heimtað |
Conditional
Present
| ég | mundi heimta |
| þú | mundir heimta |
| hann | mundi heimta |
| við | mundum heimta |
| þið | munduð heimta |
| þeir | mundu heimta |
Past conditional
| ég | mundi hafa heimt; heimtað |
| þú | mundir hafa heimt; heimtað |
| hann | mundi hafa heimt; heimtað |
| við | mundum hafa heimt; heimtað |
| þið | munduð hafa heimt; heimtað |
| þeir | mundu hafa heimt; heimtað |
Imperative
| þú | heimt |
| við | heimtum |
| þið | heimtið |
Sample Sentences
-
heimta úr helju (to bring back from peril)
Etymology
From Old Norse heimta, from Proto-Germanic *haimatjaną, cognate with the Swedish hämta, Norwegian hente, Scots hent (“to gather, collect, glean”), French hanter, English haunt. See: Proto-Germanic '
*haimatjaną', Swedish '
hämta', Scots '
hent', French '
hanter', English '
haunt'.
Verbs conjugated like 'heimta'
birta,
bretta,
dotta,
elta,
erta,
festa,
fletta,
freista,
frysta,
frétta,
gifta,
giftast,
gista,
hefta,
heimta,
hitta,
hrista,
hætta,
hökta,
innheimta, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'heimta'
heita,
beita,
flimta,
hefta,
heiðra,
heilla,
heilsa,
hemja,
hemla,
henta,
Translations
demand, to request forcefully