Nominal Forms
Infinitive: etja
First participle: hafa att
Second participle: att
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | et |
| þú | etur |
| hann | etur |
| við | etjum |
| þið | etjið |
| þeir | etja |
Perfect
| ég | hef att |
| þú | hefur att |
| hann | hefur att |
| við | höfum att |
| þið | hafið att |
| þeir | hafa att |
Past
| ég | atti |
| þú | attir |
| hann | atti |
| við | öttum |
| þið | öttuð |
| þeir | öttu |
Pluperfect
| ég | hafði att |
| þú | hafðir att |
| hann | hafði att |
| við | höfðum att |
| þið | höfðuð att |
| þeir | höfðu att |
Future
| ég | mun etja |
| þú | munt etja |
| hann | mun etja |
| við | munum etja |
| þið | munuð etja |
| þeir | munu etja |
Future Perfect
| ég | mun hafa att |
| þú | munt hafa att |
| hann | mun hafa att |
| við | munum hafa att |
| þið | munuð hafa att |
| þeir | munu hafa att |
Subjunctive
Present
| ég | etji |
| þú | etjir |
| hann | etji |
| við | etjum |
| þið | etjið |
| þeir | etji |
Perfect
| ég | hafi att |
| þú | hafir att |
| hann | hafi att |
| við | höfum att |
| þið | hafið att |
| þeir | hafi att |
Past
| ég | etti |
| þú | ettir |
| hann | etti |
| við | ettum |
| þið | ettuð |
| þeir | ettu |
Pluperfect
| ég | hefði att |
| þú | hefðir att |
| hann | hefði att |
| við | hefðum att |
| þið | hefðuð att |
| þeir | hefðu att |
Conditional
Present
| ég | mundi etja |
| þú | mundir etja |
| hann | mundi etja |
| við | mundum etja |
| þið | munduð etja |
| þeir | mundu etja |
Past conditional
| ég | mundi hafa att |
| þú | mundir hafa att |
| hann | mundi hafa att |
| við | mundum hafa att |
| þið | munduð hafa att |
| þeir | mundu hafa att |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse etja, from Proto-Germanic *atjaną, from Pre-Germanic *h₃odéyeti, causative of Proto-Indo-European *h₃ed- (“to hate”). See: Proto-Germanic '
*atjaną'.
Verbs similar to 'etja'
emja,
erja,
eta,
letja,
setja,
æja,
ætla,
ata,
átta,
berja,
Translations
sic, incite an attack by