Nominal Forms
Infinitive: detta
First participle: hafa dottið
Second participle: dottið
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | dett |
| þú | dettur |
| hann | dettur |
| við | dettum |
| þið | dettið |
| þeir | detta |
Perfect
| ég | hef dottið |
| þú | hefur dottið |
| hann | hefur dottið |
| við | höfum dottið |
| þið | hafið dottið |
| þeir | hafa dottið |
Past
| ég | datt |
| þú | dast |
| hann | datt |
| við | duttum |
| þið | duttuð |
| þeir | duttu |
Pluperfect
| ég | hafði dottið |
| þú | hafðir dottið |
| hann | hafði dottið |
| við | höfðum dottið |
| þið | höfðuð dottið |
| þeir | höfðu dottið |
Future
| ég | mun detta |
| þú | munt detta |
| hann | mun detta |
| við | munum detta |
| þið | munuð detta |
| þeir | munu detta |
Future Perfect
| ég | mun hafa dottið |
| þú | munt hafa dottið |
| hann | mun hafa dottið |
| við | munum hafa dottið |
| þið | munuð hafa dottið |
| þeir | munu hafa dottið |
Subjunctive
Present
| ég | detti |
| þú | dettir |
| hann | detti |
| við | dettum |
| þið | dettið |
| þeir | detti |
Perfect
| ég | hafi dottið |
| þú | hafir dottið |
| hann | hafi dottið |
| við | höfum dottið |
| þið | hafið dottið |
| þeir | hafi dottið |
Past
| ég | dytti |
| þú | dyttir |
| hann | dytti |
| við | dyttum |
| þið | dyttuð |
| þeir | dyttu |
Pluperfect
| ég | hefði dottið |
| þú | hefðir dottið |
| hann | hefði dottið |
| við | hefðum dottið |
| þið | hefðuð dottið |
| þeir | hefðu dottið |
Conditional
Present
| ég | mundi detta |
| þú | mundir detta |
| hann | mundi detta |
| við | mundum detta |
| þið | munduð detta |
| þeir | mundu detta |
Past conditional
| ég | mundi hafa dottið |
| þú | mundir hafa dottið |
| hann | mundi hafa dottið |
| við | mundum hafa dottið |
| þið | munduð hafa dottið |
| þeir | mundu hafa dottið |
Imperative
| þú | dett |
| við | dettum |
| þið | dettið |
Etymology
From Old Norse detta.
Verbs conjugated like 'detta'
detta,
Verbs similar to 'detta'
dotta,
átta,
beita,
betla,
bretta,
deila,
demba,
deyfa,
deyja,
drita,
Translations
drop, to let (something) fall; to allow (something) to fall (either by releasing hold of, or losing one's grip on)
fall, move to a lower position under the effect of gravity