Nominal Forms
Infinitive: dýja
First participle: hafa dúið
Second participle: dúið
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | dý |
| þú | dýrð |
| hann | dýr |
| við | dýjum |
| þið | dýið |
| þeir | dýja |
Perfect
| ég | hef dúið |
| þú | hefur dúið |
| hann | hefur dúið |
| við | höfum dúið |
| þið | hafið dúið |
| þeir | hafa dúið |
Past
| ég | dúði |
| þú | dúðir |
| hann | dúði |
| við | dúðum |
| þið | dúðuð |
| þeir | dúðu |
Pluperfect
| ég | hafði dúið |
| þú | hafðir dúið |
| hann | hafði dúið |
| við | höfðum dúið |
| þið | höfðuð dúið |
| þeir | höfðu dúið |
Future
| ég | mun dýja |
| þú | munt dýja |
| hann | mun dýja |
| við | munum dýja |
| þið | munuð dýja |
| þeir | munu dýja |
Future Perfect
| ég | mun hafa dúið |
| þú | munt hafa dúið |
| hann | mun hafa dúið |
| við | munum hafa dúið |
| þið | munuð hafa dúið |
| þeir | munu hafa dúið |
Subjunctive
Present
| ég | dýi |
| þú | dýir |
| hann | dýi |
| við | dýum |
| þið | dýið |
| þeir | dýi |
Perfect
| ég | hafi dúið |
| þú | hafir dúið |
| hann | hafi dúið |
| við | höfum dúið |
| þið | hafið dúið |
| þeir | hafi dúið |
Past
| ég | dýði |
| þú | dýðir |
| hann | dýði |
| við | dýðum |
| þið | dýðuð |
| þeir | dýðu |
Pluperfect
| ég | hefði dúið |
| þú | hefðir dúið |
| hann | hefði dúið |
| við | hefðum dúið |
| þið | hefðuð dúið |
| þeir | hefðu dúið |
Conditional
Present
| ég | mundi dýja |
| þú | mundir dýja |
| hann | mundi dýja |
| við | mundum dýja |
| þið | munduð dýja |
| þeir | mundu dýja |
Past conditional
| ég | mundi hafa dúið |
| þú | mundir hafa dúið |
| hann | mundi hafa dúið |
| við | mundum hafa dúið |
| þið | munduð hafa dúið |
| þeir | mundu hafa dúið |
Sample Sentences
Etymology
Verbs similar to 'dýja'
dýfa,
lýja,
rýja,
ýja,
æja,
dæla,
dæma,
daga,
deyja,
drýgja,
Translations