Nominal Forms
Infinitive: ítreka
First participle: hafa ítrekað
Second participle: ítrekað
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | ítreka |
| þú | ítrekar |
| hann | ítrekar |
| við | ítrekum |
| þið | ítrekið |
| þeir | ítreka |
Perfect
| ég | hef ítrekað |
| þú | hefur ítrekað |
| hann | hefur ítrekað |
| við | höfum ítrekað |
| þið | hafið ítrekað |
| þeir | hafa ítrekað |
Past
| ég | ítrekaði |
| þú | ítrekaðir |
| hann | ítrekaði |
| við | ítrekaðum |
| þið | ítrekaðuð |
| þeir | ítrekaðu |
Pluperfect
| ég | hafði ítrekað |
| þú | hafðir ítrekað |
| hann | hafði ítrekað |
| við | höfðum ítrekað |
| þið | höfðuð ítrekað |
| þeir | höfðu ítrekað |
Future
| ég | mun ítreka |
| þú | munt ítreka |
| hann | mun ítreka |
| við | munum ítreka |
| þið | munuð ítreka |
| þeir | munu ítreka |
Future Perfect
| ég | mun hafa ítrekað |
| þú | munt hafa ítrekað |
| hann | mun hafa ítrekað |
| við | munum hafa ítrekað |
| þið | munuð hafa ítrekað |
| þeir | munu hafa ítrekað |
Subjunctive
Present
| ég | ítreki |
| þú | ítrekir |
| hann | ítreki |
| við | ítrekum |
| þið | ítrekið |
| þeir | ítreki |
Perfect
| ég | hafi ítrekað |
| þú | hafir ítrekað |
| hann | hafi ítrekað |
| við | höfum ítrekað |
| þið | hafið ítrekað |
| þeir | hafi ítrekað |
Past
| ég | ítrekaði |
| þú | ítrekaðir |
| hann | ítrekaði |
| við | ítrekaðum |
| þið | ítrekaðuð |
| þeir | ítrekaðu |
Pluperfect
| ég | hefði ítrekað |
| þú | hefðir ítrekað |
| hann | hefði ítrekað |
| við | hefðum ítrekað |
| þið | hefðuð ítrekað |
| þeir | hefðu ítrekað |
Conditional
Present
| ég | mundi ítreka |
| þú | mundir ítreka |
| hann | mundi ítreka |
| við | mundum ítreka |
| þið | munduð ítreka |
| þeir | mundu ítreka |
Past conditional
| ég | mundi hafa ítrekað |
| þú | mundir hafa ítrekað |
| hann | mundi hafa ítrekað |
| við | mundum hafa ítrekað |
| þið | munduð hafa ítrekað |
| þeir | mundu hafa ítrekað |
Imperative
| þú | ítreka |
| við | ítrekum |
| þið | ítrekið |
Sample Sentences
Etymology
Borrowed from Middle Low German edreken; compare Old High German itarucken (“to ruminate”).
Verbs conjugated like 'ítreka'
afborga,
afhjúpa,
afneita,
afplána,
afreka,
afvopna,
athuga,
atvikast,
aula,
aumka,
auðga,
auðnast,
baula,
beisla,
bendla,
bergmála,
betla,
bifa,
bila,
blessa, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'ítreka'
afreka,
reka,
strika,
braka,
brúka,
drekka,
drepa,
dýrka,
hrekja,
kroka,
Translations