Noun: þrúga
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | þrúga |
| Sg. Def. | þrúgan |
| Pl. Indef. | þrúgur |
| Pl. Def. | þrúgurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | þrúgu |
| Sg. Def. | þrúgunnar |
| Pl. Indef. | þrúgna; þrúga |
| Pl. Def. | þrúgnanna; þrúganna |
Dative
| Sg. Indef. | þrúgu |
| Sg. Def. | þrúgunni |
| Pl. Indef. | þrúgum |
| Pl. Def. | þrúgunum |
Accusative
| Sg. Indef. | þrúgu |
| Sg. Def. | þrúguna |
| Pl. Indef. | þrúgur |
| Pl. Def. | þrúgurnar |
Sample Sentences
-
Þrúgur reiðinnar (The Grapes of Wrath)
Nouns inflected like þrúga
snælda,
sneypa,
aðalhenda,
sletta,
skófla,
slétta,
skytta,
skyrta,
skrúfa,
skriða,
skjóla,
skorpa,
skeifa,
skella,
kívíflétta,
brauðterta,
krossgáta,
æðarkolla,
teiknibóla,
skjaldflétta, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
Adapted from Danish drue, from Middle Low German drūve (“bunch”), from Proto-West Germanic *þrūbō. See: Danish Nouns '
drue'.
Verbs referencing "þrúga"
English Nouns
trudge, Norwegian Nynorsk Nouns
truge, Swedish Nouns
tryga.
Translations