Noun: úr
Gender: n
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | úr |
| Sg. Def. | úrið |
| Pl. Indef. | úr |
| Pl. Def. | úrin |
Genitive
| Sg. Indef. | úrs |
| Sg. Def. | úrsins |
| Pl. Indef. | úra |
| Pl. Def. | úranna |
Dative
| Sg. Indef. | úri |
| Sg. Def. | úrinu |
| Pl. Indef. | úrum |
| Pl. Def. | úrunum |
Accusative
| Sg. Indef. | úr |
| Sg. Def. | úrið |
| Pl. Indef. | úr |
| Pl. Def. | úrin |
Sample Sentences
Nouns inflected like úr
hænsnabú,
sjampó,
smyrsl,
höfrungahlaup,
smáorð,
brennivín,
skraut,
rauðaldin,
þarfaþing,
aðgangskort,
skapahár,
villidýr,
fingurbjargarblóm,
krampaflog,
uppgjör,
tvíhljóð,
aðgangsorð,
gufustraujárn,
prakkarastrik,
baksvið, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
Borrowed from Middle Low German ur(e), from Old French ore (“time”).
Verbs referencing "úr"
Old Norse Nouns
úr.
Translations
undress, (''intransitive'') remove one's clothing