Noun: verð
Gender: n
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | verð |
| Sg. Def. | verðið |
| Pl. Indef. | verð |
| Pl. Def. | verðin |
Genitive
| Sg. Indef. | verðs |
| Sg. Def. | verðsins |
| Pl. Indef. | verða |
| Pl. Def. | verðanna |
Dative
| Sg. Indef. | verði |
| Sg. Def. | verðinu |
| Pl. Indef. | verðum |
| Pl. Def. | verðunum |
Accusative
| Sg. Indef. | verð |
| Sg. Def. | verðið |
| Pl. Indef. | verð |
| Pl. Def. | verðin |
Sample Sentences
Nouns inflected like verð
hænsnabú,
sjampó,
smyrsl,
höfrungahlaup,
smáorð,
brennivín,
skraut,
rauðaldin,
þarfaþing,
aðgangskort,
skapahár,
villidýr,
fingurbjargarblóm,
krampaflog,
uppgjör,
tvíhljóð,
aðgangsorð,
gufustraujárn,
prakkarastrik,
baksvið, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse verðr, from Proto-Germanic *werþaz. Cognate with Old English weorþ (“worth”), English worth. See: Old Norse Nouns '
verðr', Old English Nouns '
weorþ', English Nouns '
worth'.
Translations