Noun: veður
Gender: n
m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | veður |
| Sg. Def. | veðrið; veðurinn |
| Pl. Indef. | veður; veðrar |
| Pl. Def. | veðrin; veðrarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | veðurs; veðrar |
| Sg. Def. | veðursins; veðrarins |
| Pl. Indef. | veðra |
| Pl. Def. | veðranna |
Dative
| Sg. Indef. | veðri |
| Sg. Def. | veðrinu; veðrinum |
| Pl. Indef. | veðrum |
| Pl. Def. | veðrunum |
Accusative
| Sg. Indef. | veður |
| Sg. Def. | veðrið; veðurinn |
| Pl. Indef. | veður; veðra |
| Pl. Def. | veðrin; veðrana |
Sample Sentences
Nouns inflected like veður
veður,
Etymology
Inherited from Old Norse veðr (“weather”). See: Old Norse Nouns '
veðr', Old Norse Nouns '
veðr'.
Verbs referencing "veður"
English Nouns
weather, English Nouns
wether, Latin Nouns
vitulus.
Translations