Noun: tákn
Gender: n
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | tákn |
| Sg. Def. | táknið |
| Pl. Indef. | tákn |
| Pl. Def. | táknin |
Genitive
| Sg. Indef. | tákns |
| Sg. Def. | táknsins |
| Pl. Indef. | tákna |
| Pl. Def. | táknanna |
Dative
| Sg. Indef. | tákni |
| Sg. Def. | tákninu |
| Pl. Indef. | táknum |
| Pl. Def. | táknunum |
Accusative
| Sg. Indef. | tákn |
| Sg. Def. | táknið |
| Pl. Indef. | tákn |
| Pl. Def. | táknin |
Sample Sentences
Nouns inflected like tákn
hænsnabú,
sjampó,
smyrsl,
höfrungahlaup,
smáorð,
brennivín,
skraut,
rauðaldin,
þarfaþing,
aðgangskort,
skapahár,
villidýr,
fingurbjargarblóm,
krampaflog,
uppgjör,
tvíhljóð,
aðgangsorð,
gufustraujárn,
prakkarastrik,
baksvið, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse tákn, a borrowing from Old English tācn, from Proto-Germanic *taikną. Doublet of teikn, which came directly from the Old Norse descendant of *taikną.
Verbs referencing "tákn"
English Nouns
token.
Translations