Noun: svín
Gender: n
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | svín |
| Sg. Def. | svínið |
| Pl. Indef. | svín |
| Pl. Def. | svínin |
Genitive
| Sg. Indef. | svíns |
| Sg. Def. | svínsins |
| Pl. Indef. | svína |
| Pl. Def. | svínanna |
Dative
| Sg. Indef. | svíni |
| Sg. Def. | svíninu |
| Pl. Indef. | svínum |
| Pl. Def. | svínunum |
Accusative
| Sg. Indef. | svín |
| Sg. Def. | svínið |
| Pl. Indef. | svín |
| Pl. Def. | svínin |
Sample Sentences
Nouns inflected like svín
hænsnabú,
sjampó,
smyrsl,
höfrungahlaup,
smáorð,
brennivín,
skraut,
rauðaldin,
þarfaþing,
aðgangskort,
skapahár,
villidýr,
fingurbjargarblóm,
krampaflog,
uppgjör,
tvíhljóð,
aðgangsorð,
gufustraujárn,
prakkarastrik,
baksvið, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse svín, from Proto-Germanic *swīną, from an adjectival form of Proto-Indo-European *sū-. See: Old Norse Nouns '
svín'.
Translations