Noun: strútur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | strútur |
| Sg. Def. | strúturinn |
| Pl. Indef. | strútar |
| Pl. Def. | strútarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | strúts |
| Sg. Def. | strútsins |
| Pl. Indef. | strúta |
| Pl. Def. | strútanna |
Dative
| Sg. Indef. | strút; strúti |
| Sg. Def. | strútnum |
| Pl. Indef. | strútum |
| Pl. Def. | strútunum |
Accusative
| Sg. Indef. | strút |
| Sg. Def. | strútinn |
| Pl. Indef. | strúta |
| Pl. Def. | strútana |
Sample Sentences
Nouns inflected like strútur
snákur,
saumur,
eldhúshnífur,
steikarhnífur,
flaggdúkur,
kökuhnífur,
kóngshrókur,
dósahnífur,
gangráður,
vasaklútur,
vasahnífur,
eyrnalokkur,
strandsauðlaukur,
labbakútur,
rauðlaukur,
aðdáendahópur,
hrútspungur,
útsaumur,
vorlaukur,
dúkahnífur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
Attested since the 16th century. Probably from Old English strūta, strȳta, or from Middle English. Ultimately from Latin strūthiō. See: Old English Nouns '
strūta', Latin Nouns '
strūthiō'.
Verbs referencing "strútur"
German Nouns
Strauß.
Translations