Noun: storkur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | storkur |
| Sg. Def. | storkurinn |
| Pl. Indef. | storkar |
| Pl. Def. | storkarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | storks |
| Sg. Def. | storksins |
| Pl. Indef. | storka |
| Pl. Def. | storkanna |
Dative
| Sg. Indef. | storki |
| Sg. Def. | storkinum; storknum |
| Pl. Indef. | storkum |
| Pl. Def. | storkunum |
Accusative
| Sg. Indef. | stork |
| Sg. Def. | storkinn |
| Pl. Indef. | storka |
| Pl. Def. | storkana |
Sample Sentences
Nouns inflected like storkur
hvítstorkur,
skelfiskur,
brúskur,
drumbur,
plokkfiskur,
fjörfiskur,
sverðfiskur,
strumpur,
þorskur,
nytjafiskur,
harðfiskur,
kjarnakljúfur,
karlfauskur,
gúbbífiskur,
hnúskur,
klerkur,
saltfiskur,
konungur,
baulfiskur,
fiskur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse storkr, from Proto-Germanic *sturkaz, from Proto-Indo-European *sr̥ǵos. See: Old Norse Nouns '
storkr'.
Verbs referencing "storkur"
English Nouns
stork, Faroese Nouns
storkur.
Translations