Noun: skömm
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | skömm |
| Sg. Def. | skömmin |
| Pl. Indef. | skammir |
| Pl. Def. | skammirnar |
Genitive
| Sg. Indef. | skammar |
| Sg. Def. | skammarinnar |
| Pl. Indef. | skamma |
| Pl. Def. | skammanna |
Dative
| Sg. Indef. | skömm |
| Sg. Def. | skömminni |
| Pl. Indef. | skömmum |
| Pl. Def. | skömmunum |
Accusative
| Sg. Indef. | skömm |
| Sg. Def. | skömmina |
| Pl. Indef. | skammir |
| Pl. Def. | skammirnar |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse skǫmm, from Proto-Germanic *skamō, ultimately from Proto-Indo-European. Compare Norwegian, Danish, and Swedish skam, German Scham, English shame, Dutch schaamte. See: Old Norse Nouns '
skǫmm'.
Verbs referencing "skömm"
English Nouns
shame.
Translations