Noun: rúða
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | rúða |
| Sg. Def. | rúðan |
| Pl. Indef. | rúður |
| Pl. Def. | rúðurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | rúðu |
| Sg. Def. | rúðunnar |
| Pl. Indef. | rúðna; rúða |
| Pl. Def. | rúðnanna; rúðanna |
Dative
| Sg. Indef. | rúðu |
| Sg. Def. | rúðunni |
| Pl. Indef. | rúðum |
| Pl. Def. | rúðunum |
Accusative
| Sg. Indef. | rúðu |
| Sg. Def. | rúðuna |
| Pl. Indef. | rúður |
| Pl. Def. | rúðurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like rúða
snælda,
sneypa,
aðalhenda,
sletta,
skófla,
slétta,
skytta,
skyrta,
skrúfa,
skriða,
skjóla,
skorpa,
skeifa,
skella,
kívíflétta,
brauðterta,
krossgáta,
æðarkolla,
teiknibóla,
skjaldflétta, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
A borrowing from Danish rude, from Middle Low German rūte, from Old High German rūta. See: Danish Nouns '
rude'.
Translations