Noun: prakkari
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | prakkari |
| Sg. Def. | prakkarinn |
| Pl. Indef. | prakkarar |
| Pl. Def. | prakkararnir |
Genitive
| Sg. Indef. | prakkara |
| Sg. Def. | prakkarans |
| Pl. Indef. | prakkara |
| Pl. Def. | prakkaranna |
Dative
| Sg. Indef. | prakkara |
| Sg. Def. | prakkaranum |
| Pl. Indef. | prökkurum |
| Pl. Def. | prökkurunum |
Accusative
| Sg. Indef. | prakkara |
| Sg. Def. | prakkarann |
| Pl. Indef. | prakkara |
| Pl. Def. | prakkarana |
Sample Sentences
Etymology
The word first appears in the 16. century. From prakka + -ari, from Danish prakke, from Middle Low German prachen.
Translations