Noun: kerra
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | kerra |
| Sg. Def. | kerran |
| Pl. Indef. | kerrur |
| Pl. Def. | kerrurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | kerru |
| Sg. Def. | kerrunnar |
| Pl. Indef. | kerra |
| Pl. Def. | kerranna |
Dative
| Sg. Indef. | kerru |
| Sg. Def. | kerrunni |
| Pl. Indef. | kerrum |
| Pl. Def. | kerrunum |
Accusative
| Sg. Indef. | kerru |
| Sg. Def. | kerruna |
| Pl. Indef. | kerrur |
| Pl. Def. | kerrurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like kerra
snupra,
snerra,
satíra,
smiðja,
slaufa,
harmónikka,
sjálfa,
skyssa,
munkahetta,
skissa,
skinka,
skinna,
skotta,
skonsa,
skessa,
skepna,
skeina,
skemma,
upprisa,
tvísykra, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse kerra, from Latin carrus. Cognate with Faroese kerra, Norwegian kjerre, Swedish kärra, Danish kærre. See: Old Norse Nouns '
kerra', Latin Nouns '
carrus', Faroese Nouns '
kerra', Swedish Nouns '
kärra'.
Verbs referencing "kerra"
Norwegian Nynorsk Nouns
kjerre.
Translations