Noun: hraukur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | hraukur |
| Sg. Def. | hraukurinn |
| Pl. Indef. | hraukar |
| Pl. Def. | hraukarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | hrauks |
| Sg. Def. | hrauksins |
| Pl. Indef. | hrauka |
| Pl. Def. | hraukanna |
Dative
| Sg. Indef. | hrauk; hrauki |
| Sg. Def. | hrauknum |
| Pl. Indef. | hraukum |
| Pl. Def. | hraukunum |
Accusative
| Sg. Indef. | hrauk |
| Sg. Def. | hraukinn |
| Pl. Indef. | hrauka |
| Pl. Def. | hraukana |
Sample Sentences
Nouns inflected like hraukur
snákur,
saumur,
eldhúshnífur,
steikarhnífur,
flaggdúkur,
kökuhnífur,
kóngshrókur,
dósahnífur,
gangráður,
vasaklútur,
vasahnífur,
eyrnalokkur,
strandsauðlaukur,
labbakútur,
rauðlaukur,
aðdáendahópur,
hrútspungur,
útsaumur,
vorlaukur,
dúkahnífur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse hraukr (“pile”), from Proto-Germanic *hraukaz. See: Old Norse Nouns '
hraukr'.
Verbs referencing "hraukur"
English Nouns
rick, Galician Nouns
croca.
Translations